Tag Archives: Wet vs Genade

Romeine 11

Vandag se hoofstuk handel hoofsaaklik oor die plek van Israel/Jode in die nuwe verbond. Paulus gebruik ‘n baie treffende beeld van sekere takke wat uit ‘n olyfboom uitgekap is, en ander wat in hulle plek inge-ent is.

Die takke wat uitgekap is (Jode), is uitgekap omdat hulle nie in Jesus geglo het nie (v20). Die nuwe takke (nie-Jode soos ek en jy) is in hulle plek inge-ent (v19). Dit beteken egter nie dat die Jode noodwendig vir altyd verlore is nie. Indien hulle tot bekering sou kom en in Jesus glo, sê Paulus kan hulle inderdaad weer terugge-ent word in die boom in (v23).

Die vers wat my vandag tref is: “En as dit uit genade is, dan is dit nie uit verdienste nie, anders sou die genade nie meer genade wees nie” Rom 11:6

Ek weet met my kop ek is uit genade gered. Maar kort-kort val ek terug in ou denke dat en “ten minste dit of dat vir die Here behoort te doen”. Hierdie vers is ‘n kragtige samevatting van genade. Of iets is genade of dit is nie. Jy kan nie wet en genade meng nie. Die oomblik wat jy wet en genade meng, sit jy net met wet.

Natuurlik los die evangelie ‘n appél op ons. Maar ons antwoord daardie appél omdat ons gered is, en nie sodat ons gered word nie.

Esra 10

Vandag se hoofstuk is vir my ‘n pragtige voorbeeld van hoe die mens se toewyding in die korttermyn lyk, teenoor ons onvermoë om God se wet op die langtermyn te onderhou. In ‘n neutedop, vandag se hoofstuk in die Ou Testament toon die dilemma van die mens uit, die noodsaaklikheid vir die koms van die evangelie, en ons behoefte aan genade.

Laat ek verduidelik…

Ons het mos nou alreeds in hoofstuk 7 vir Esra leer ken as iemand wat baie toegewyd was en wat die wet nougeset wou toepas. Ons het gelees: “Esra het hom gewy aan die wet van die Here. Hy wou dit in die praktyk toepas en Israel elke voorskrif en bepaling leer” (Esra 7:10)

Sy toewyding en begeerte om rég te doen is opsigself baie goed. Die probleem kom in wanneer ons dink ons kan God se wet volkome onderhou.

Dit is ook die dilemma waarvoor Esra te staan gekom het. In die korttermyn het sy begeerte om die wet toe te pas, gelyk na iets wat God sou behaag. Maar teen hoofstuk 10 word hy gekonfronteer met ‘n probleem wat hy nie meer kan hanteer nie, naamlik die ondertrouery van die volk met heidense nasies. Omdat die Wet hierdie ondertrouery verbied, besluit hy om die mense te beveel om van hierdie vrouens te skei en die vrouens en hulle kinders weg te stuur: “Al dié mense was met vreemde vrouens getroud, maar hulle het van die vrouens geskei en hulle kinders saam weggestuur.” (Esra 10:44). Die probleem is net dat die Wet ook egskeiding verbied.

So, in ‘n poging om een deel van die wet te onderhou moet hulle ‘n ander deel onderbreek. Maar as hy een deel van die Wet breek, is dit so goed asof jy die hele Wet breek. Dit is dus ‘n onhoudbare situasie en ‘n onmoontlike taak om aan God se standaard te voldoen…

God se Wet is nooit vir ons gegee om te dien soos trappies wat tot by Hom lei nie. God se Wet is eerder gegee om te dien soos ‘n afgrond waarteen ons onsself te pletter val. Romeine 5:20 stel dit duidelik: “God se wet is gegee sodat alle mense kon sien hoe groot en baie hulle oortredings is.” (Rom 5:20).

God se Wet is met ander woorde gegee om ons aan die einde van onsself te bring. Dit moet ons nie na ‘n plek van geestelike selfvoldaanheid lei nie, maar na geestelike gebrokenheid – ‘n diepe besef dat ek nie uit my eie dit kan regkry om God te behaag nie.

Dit is onmoontlik om God se Wet ten volle uit te voer. Sodra ons onsself ten doel stel om dit te doen (hoe prysenswaardig die begeerte ook mag wees), word ons gekonfronteer met ons eie onvermoë om presies uiting te gee aan God se standaard. Ons het ‘n Verlosser nodig om dit te doen!

Ons – en Esra – het genade nodig. Óns, het dit in Jesus ontvang!

Handelinge 13

As ek so vinnig uitwerk het ek so 11/12 jaar gelede vir die eerste keer “genade” gesnap. Tot op daardie stadium was ek beslis “onder die wet” soos ons sal sê. Ek was ‘n Christen. Ek was selfs al ‘n predikant. Maar my boodskappe het meer gehandel oor wat ons moes doen as oor wat Jesus gedoen het. 

Ek was maar net ‘n “sedebewaarder”. Ja, ek het geglo Jesus het vir my sondes gesterf en dat ek vergifnis daarvoor  ontvang het. Maar as jy na my boodskappe sou luister sou jy dink dat ek geglo het dat my volgehoue vergisfnis in die weegskaal was en dat ek verantwoordelik was om verder vorentoe my verlossing “in stand te hou”, deur ‘n lang lys moets en moenies na te kom.

En toe “drop die pennie” soos ons sal sê. Ek snap toe eendag genade. Dit was seker nog ‘n goeie tyd van 2 jaar voor ek die konsekwensies van genade alles kon insien en my eie maak. Maar iets dramaties het in my gebeur. Ek wat eens wetties was, was nou in genade. Ek sal nooit vergeet hoe “soet” die water van die Woord vir my geproe het nie. Ek het net gesmag na nóg. Seker omdat dit so ánders was as die boodskap van selfverdienste waaraan ek tot op daardie stadium gewoond was.

En daarom glimlag ek vanoggend. Ek sien die apostels verkondig die boodskap van genade in Handelinge 13. En nadat hulle dit in die sinagoge gedoen het en die byeenkoms verdaag het, kom die mense na hulle toe. Die woord sê: “Díe het met hulle (Paulus en Barnabas) gepraat en hulle aangemoedig om op die genade van God te bly vertrou” (vers 43)

Jy sien in hierdie opmerking hoe soet, hoe vars, hoe anders die boodskap van genade vir die mense was. Jy sien hoe hulle daarna gesmag het. 

Jy sien ook hoe diep dit in mense resoneer. Die volgende Sabbat was die hele stad in die sinagoge. Wat die wet nie by magte was om te doen nie, dit het die genade gedoen. Die wet het dit nie reggekry om mense meer toegewyd te kry nie. Die genade het. Dit is die boodskap van genade wat mense se harte transformeer.

Jy sien ook hoe wet en genade in die daaropvolgende gebeure nog meer teen mekaar afgespeel word. Die Jode se jaloesie en hoe hulle invloedryke mense opmaak teen die apostels.

Maar ek sien ook in die opmerking van vers 43, die aanmaning om nie van hierdie boodskap afvallig te word nie. Dit is baie maklik om weer wetties te raak. Ek het selfs al gesien dat jy wetties oor genade kan raak! Dit is ons harte se “default setting”. As ons nie pasop nie, word die saad – soos in die gelykenis van die saaier – uit ons harte opgepik. Om daardie rede moet mens aktief daarteen waak om nie die boodskap van genade te verloor nie.

Handelinge 11

Petrus het in gister se hoofstuk met “onrein” mense kontak gehad en selfs met hulle geëet! Hy het so gedoen omdat hy geglo het dat die Here vir hom sê om so te doen. Die uiteinde was dat hulle almal met die Heilige Gees vervul is.

Maar nie almal is ewe gelukkig hieroor nie. In vandag se hoofstuk sien ons Petrus word opgeroep om homself aan ‘n groep gelowiges te kom verduidelik.

Ek lees dit en dit is asof ek die stryd tussen Wet en Genade hier sien afspeel. As jy genade aan mense bewys, sal daar altyd ander mense wees wat voel dat jy “sag raak” op dit wat reg en verkeerd is. Baie gelowiges dink dat jy jou toewyding aan die Here bewys deur “wetties” te wees. Vandag se stuk wys eerder vir my dat jy jou toewyding aan Jesus wys deur genade en liefde aan ander mense te bewys.

Levitikus 14

Ek het ‘n paar riglyne gaan neerpen wat jou kan help met vandag se gedeelte in Levitikus. Klik gerus op die onderstaande skakel:

Hoe werk “rein” en “onrein” – en wat is die betekenis daarvan vir vandag?

Rakende Levitikus 14 is dit vir my treffend dat dit ‘n priester is wat na die “onrein” persoon toe moet gaan – buite die kamp – en dan die persoon “rein” moet verklaar. Daarna moet die persoon ‘n offer bring wat die stand van reinheid as’t ware bekragtig.

Dit stel Jesus se bediening in ‘n heel ander lig. In die Nuwe Testament het Jesus die rol van die priester ingeneem deurdat Hy byvoorbeeld melaatses in die veld genees en rein verklaar het.

Waar mense onder die ou verbond self hulle offers moes bring, het Jesus dit in die nuwe verbond namens ons kom doen. Dit sal gepas wees as ons dit juis in hierdie week onthou wanneer ons die kruisiging van Jesus vier.

Eksodus 34 (12 April)

Wanneer mens die Ou Testamentiese verhale lees, kan mens nogal maklik dink “Wow!” dit moes wonderlik wees om in daardie tyd te leef en die dinge te sien wat hulle beleef het. Neem nou maar as voorbeeld die feit dat Moses se gesig geskitter het elke keer as hy klaar met die Here gepraat het.

Maar dit is wat dit so interessant maak om die Bybel in sy geheel te lees. Paulus sal byvoorbeeld heeltemal met daardie indruk dat die “ou tyd” beter was, verskil. In 2 Kor 3 skryf hy dat die rede hoekom Moses sy gesig moes toemaak, was omdat hy nie wou hê dat die mense moes sien dat die skynsel aan die afneem was nie (2 Kor 3:13)

Dan kontrasteer Paulus die ou verbond met die verbond waarin ek en jy nou staan, en hy maak die punt dat hierdie verbond soveel beter is. Waar Moses se se heerlikheid afgeneem het, is die heerlikheid waaraan ons deel het besig om toe te neem en toe te neem (2 Kor 3:18)

Ek het dikwels nodig om hierdie weer en weer te hoor: Die toegang wat ons nou tot die Here het (deur die Heilige Gees), is baie meer as wat Moses of enige iemand anders ooit onder die ou verbond gehad het. Ons moenie die ou verbond ophemel nie. Ons moet die nuwe verbond ontdek…

Gebed: Kom ons vra die Here dat Hy ons sal onderrig in die dinge aangaande die Heilige Gees.

Eksodus 32 (9 April)

Hierdie bly darem altyd vir my ‘n mooi stuk met soveel ironie. Die volk probeer goue bul maak – maar die Bybel noem dit ‘n bul-kalf (natuurlik om ‘n bespotting te maak van hul poging voor die Here). Verder neem Aaron ‘n duidelike leidende rol in die maak van die kalf. Maar wanneer daar rekenskap gevra word, noem hy dat hulle die goud net in die vuur gegooi het en dat die kalf vanself daaruit gekom het (v25).

Daat laat my baie aan my eie onwilligheid dink om eienaarskap vir my sonde te neem.

Maar hierdie gedeelte word ook weer later in die Nuwe Testament baie belangrik. Paulus was baie lief daarvoor om die ou verbond en die nuwe verbond teen mekaar af te speel. Hy vergelyk in heelwat van sy briewe die bedeling van die wet met die bedeling van genade.

So noem hy dan ook in 2 Kor 3:6 dat die wet doodmaak maar die Gees lewend maak. Wat bedoel hy daarmee?

Hy verwys na die feit dat die dag toe wet gegee is, moes die leviete 3000 mense doodmaak (Eks 32:28). Maar die dag toe die Heilige Gees uitgestort is, het 3000 mense tot bekering gekom.

Gebed: Vra die Here om jou te help om nie soos Aaron jou sonde te ontken nie, maar dank die Here dat jy nou in ‘n nuwe bedeling mag staan wat lewe gee!