Tag Archives: Vertroue

Lukas 7

Wat my vandag opval in Lukas 7, is hoe die verhaal van die weduwee van die genesing van die offisier se slaaf, byna teenoor die verhaal van die weduwee van Nain staan.

In die eerste verhaal word Jesus geskets as ‘n leier met outoriteit. Iemand in dieselfde klas as die Romeinse offisier – hulle albei weet immers hoe bevele werk. Jesus word egter geskets as iemand met nog meer gesag as die offisier, want die offisier kom vra vir hulp by Jesus.

Na afloop van so ‘n verhaal, verwag mens ‘n Jesus wat Hom besighou met groot en belangrike dinge. Iemand van gesag loop immers nie rond en speel in die stof nie.

Maar die daaropvolgende verhaal vertel vir ons hoe Jesus die weduwee van Nain “raaksien” (vers 13). Besef jy hoe belangrik is daardie woord?

Nie net sien Hy haar nie, haar hulpelose weemoedige situasie beweeg Hom. Hy tree in en wek haar Seun op.

Ek word vandag deur Lukas 7 herinner dat hoe groot en ontsagwekkend ons God ook mag wees, Hy ons nietige mense raaksien, en dat ons benarde situasies Hom dring om op te tree.

My vertroue is in die Here.

1 Konings 1

Klik hier om jou nuwe LEESROOSTER af te laai

Praat van ‘n paleisrewolusie! Vandag lees ons van die onderlinge stryd tussen 2 van Dawid se seuns wat elk hom as koning wil opvolg, Adonia en Salomo.

Mens kan egter nie help om minder van Adonia te hou nie. Hy was magsbehep. Nog voordat sy pa selfs gesterf het, het hy geleef asof sy pa reeds dood is. Sy ambisie om koning te word, het hom ‘n paar strategiese skuiwe laat doen. Hy konkel met die Joab en met die priester Abjatar (vers 7). Dit lyk of hy van vroegs af geleer het hoe om mense om te koop, want hy reël ‘n partytjie waar hy die gaste bederf – alles in ‘n poging om hulle ondersteuning te werf (vers 9). Tog nooi hy doelbewus nie die mense uit wat hy weet hom nie sal ondersteun nie (vers 10).

Adonia is slinks. Hy probeer met skelm strategiese skuiwe politieke veld wen. Teenoor Salomo lyk hy eintlik desperaat. Salomo is totaal afwesig as ‘n karakter wat “aktief” is. Hy is “passief” in die sin dat hy nie na mag gryp soos Adonia nie. Uiteindelik ontvang hy die koninskap – maar nie omdat hy daarna gegryp het nie – maar omdat die Here dit vir hom gegee het.

Hierdie hoofstuk sit soveel vrae op die tafel:

  • Gryp ek na mag?
  • Vertrou ek die Here of vertrou ek op my strategiese planne?
  • Wie is die Natan in my lewe wat vir my uitkyk? Sonder Natan sou Salomo gedoem wees. In wie se lewe is ek Natan?

Die skuld vir die hele petalje word baie subtiel voor Dawid se deur geplaas. Die outeur sê: “Sy vader het hom van kleins af nooit berispe of vir hom gevra: “Hoekom maak jy so?” nie” (vers 6)

Hierdie vers onderstreep nie net die belangrikheid van tug in ‘n kind se lewe nie, maar ook die belangrikheid van stemme in ons lewe wat kritiese vrae vra wat ons onsself moet kan verantwoord. Onderwerp ons onsself genoeg hieraan?

2 Kronieke 28

Die geskiedenis van Koning Agas lees soos een groot mislukking na die ander. Hy, as koning van die Suidelike ryk, was selfs meer ontrou aan die Here as die goddelose mense van die Noordryk.

Die Noordelike stamme van Israel het ten minste nog gehoor gegee aan die profeet Obed (vers 9). Maar dit lyk of Agas sy brood aan alle kante gebotter wou hê. Hy laat mens dink aan die Engelse gesegde: “The person who does not stand for something, will fall for anything”. Dit het letterlik van Agas waar geword.

Hy soek selfs hulp by die Assiriese koning – maar ook dit boemerang op hom. Die Assiriërs kom, maar nie om hom te help nie maar om hom te plunder. In Agas se pleidooi aan hulle, het hulle waarskynlik gesien hier is ‘n sagte teiken wat geplunder kan word.

Asof dit nie genoeg is nie, begin Agas toe offers bring aan die afgode van die Assiriërs. Die Bybel beskryf dit as volg:

“Toe dit so sleg met hom gaan, was hy, dié koning Agas, nog verder ontrou teenoor die Here. Hy het offerandes gebring vir die gode van Damaskus wat hom verslaan het, met die redenasie: “Die gode van Aramese konings het hulle gehelp; nou bring ek vir daardie gode offerandes dat hulle my ook kan help.”” 2 Kron 28:23

‘n Regte manteldraaier! Hy is soos ‘n kat op ‘n warm stoofplaat wat benoude spronge in alle rigtings maak. Hy spring egter in alle rigtings behalwe terug na die Here. Hy probeer so hard om sy brood aan alle kante gebotter te hou, dat dit presies die teendeel bereik. Die mense (en afgode) wat hy gehoop het bring vir hom en sy mense verlossing, maak van hulle slawe.

Dit is net so met ons. Ons mensgemaakte “messiasse”, dwing ons mettertyd onder ‘n juk van hulle eie. Daarom is Agas se lewe vir ons ‘n wekroep om ons oë slegs op die Here te hou – en standvastig daarin te bly.

Esra 7

“Esra het uit Babel gekom en was ’n geleerde man. Hy het baie goeie kennis gehad van die gebooie van Moses wat die Here, die God van Israel, vir hom gegee het. Die koning het alles wat hy wou hê vir hom gegee, want die hand van die Here sy God was op hom.” (Esra 7:6)

En so gebeur dit dat koning Artasasta alles vir Esra gee wat hy benodig om die volk weer op die been te bring. In vers 25-28 sien ons dat die koning vir Esra werklik vertrou het.

Hierdie vertroue het nie oornag gekom nie. Esra het die vertroue van die koning deur jare en jare se diens gewen. Dikwels moes Esra aan projekte gewerk het wat nie vir hom lekker was of hom besonder geïnteresseer het nie. Maar omdat hy ál sy werk so knap gedoen het, het die koning geweet hy kan Esra vertrou.

Dit sê vir my ook iets van hoe ons in óns werksplekke moet omgaan. Ons etiek skep of ondermyn die vertroue van ons base en kollegas. Mag die Here ons help om só onberispelik te leef, dat ons ook die vertoue van mense kan geniet.

Habakuk 3

Die boek Habakuk sluit af met ‘n absolute hoogtepunt van ongekwalifiseerde vertrouensuitspraak teenoor die Here…

Al sou die vyeboom nie bot nie
en daar geen druiwe
aan die wingerde wees nie,
al sou die olyfoes misluk
en die lande geen oes lewer nie,
al sou daar geen kleinvee
in die kampe meer wees nie
en die beeskrale sonder beeste wees,
nogtans sal ek in die Here jubel,
sal ek juig in God, my Redder.

Die Here my God gee vir my krag.
Hy maak my voete soos dié
van ’n ribbok,
op hoë plekke laat Hy my veilig loop. (Hab 3:17–19)

Habakuk dien nie die Here omdat hy iets daaruit kry nie. Hy dien die Here omdat die Here dit waardig is. Habakuk is nie ‘n “mooi-weers-gelowige” nie. Selfs al hou dit vir Habakuk niks in om die Here te bly glo en te vertrou nie, sal hy aanhou om dit te doen.

Rigters 7

Jy sal onthou dat Gideon met baie huiwering ingestem het om die Midianiete te gaan verslaan. Hy het eers ‘n reeks eksperimente gedoen (tekens gevra) met wol en dou, voordat daar genoeg geloof in sy hart gewek was om God te vertrou.

Noudat hy optrek, om die Midianiete met 32 000 man die slag te gaan aansê, is dit asof die Here sý terme en voorwaardes neerlê: dit moes op sy manier geskied. As Gideon die Midianiete met soveel mense by hom verslaan, sou hy dink dit is vanweë sy groot leër dat hy die oorwinning behaal. Daarom moet Gideon net 300 manskappe oorhou.

Die Here is besig om met Gideon te werk. Dít waarop Gideon vetrou, vat Hy weg. Soos ‘n ui wat lagie vir lagie geskil word, word daar van Gideon weggeneem dít wat onbruikbaar of in die pad is. Sy geloof word gelouter.

Ek vind ook sekuriteit in ‘n miljuisend en tien dingetjies anders as die Here: my werk, my posisie, my huwelik, my gesondheid…hoe sou ek lyk as al daardie dinge van my weggeneem word? Wat sou van my vertroue in die Here oorbly as ek niks van bogenoemde meer het nie? Daar is nou vir my ‘n gedagte om aan te kou.

Jesaja 18

Ons is steeds by die oordeel oor die nasies. Die mense van Etiopië het angstig by God se volk kom aanklop vir hulp teen die Assiriërs. Hul het gehoop om ‘n bondgenootskap te smee.

Dieselfde vrees wat die Etiopiërs gedryf het, kon natuurlik ook die gelowiges oorweldig om uit “beangsheid” ‘n besluit te maak. Maar dit wat mense beangs maak, maak nie God beangs nie. Die prentjie wat van God voorgehou word is een wat rustig en kalm as’t ware op die stoep sit en tuur oor die horison:

Jesaja 18:4 “So het die Here vir my gesê: Ek sal rustig uit my woonplek ondertoe kyk, ongestoord soos die hittegolwe op ‘n warm dag, soos ‘n miswolk in die somerhitte“.

Mag ek ook dit onthou. Die dinge waaroor ek bang is, veroorsaak vir my God geen paniek nie!

Jesaja 17

Jesaja 17 wys vir my hoe maklik dit is om “misplaaste” hoop te hê.

God se oordeel oor die nasies vervolg in vandag se stuk. Nou trek ons by Damaskus – hoewel die onderskeid tussen Damaskus en Israel moeilik herkenbaar is omdat hulle noue bondgenote was.

Damaskus se probleem is dat hulle hul hoop op alles behalwe God geplaas het. Daar word 3 voorbeelde opeen gestapel:

Hy sal nie meer sy hoop vestig op die altare, die werk van sy eie hande nie. Hy sal nie hulp verwag van die gewyde pale en die wierookaltare wat hy self gemaak het nie.” (vers 8)

Dit is alles religieuse dinge waarop Damaskus vertrou het. Welliswaar dinge wat hulle met hulle eie hande gebou het, maar dit was deel van die spirituele lewe. Geleidelik het hulle soeke na die geestelike, hulle op ‘n dwaalspoor laat beland.

Loop ek nie ook dieselfde gevaar om ‘n “god” vir myself te skep nie? Dit kan uit edel motiewe gebeur – maar dit bly ‘n afgod. Is ek nie ook soms besig om my vertroue – dalk op die Kerk of op geestelike leiers – te plaas, eerder as op God nie?

Eksodus 23 (Mrt 9)

Ons almal hou van vinnige oplossings. Daarom wens ons so dikwels dat die Here ons gebede gouer antwoord.

Dalk sou die volk ook graag wou hoor dat die Here die ander volke in ‘n japtrap voor hulle gaan uit verdryf. Maar die Here sê:”Ek sal hulle egter nie dadelik voor jou uitdryf nie, sodat die land nie leeg lê en die wilde diere te veel word nie” (vers 29). Dit lyk my die Here dink ook aan alles! Hy sien die groter prentjie. En om daardie rede bepaal Hy die tempo waarteen die inname/oorwinning moet plaasvind. Hy sê: “Ek sal hulle bietjie vir bietjie voor jou uit verdryf totdat jou mense genoeg is om die land in besit te neem.” As die Here ‘n kits-inname bewerk het, het die volk net met ‘n ander probleem gesit.

As iemand wat obsessief daaroor is om in beheer te wees, kry ek moeilik reg wat ek nou gaan aanbeveel: Maar kom ons vertrou die Here dat Hy beter weet. Ons kan steeds net so passievol bid soos altyd. Maar kom ons los die uitkoms in die Here se hand. Hy sien die groter prentjie. Hy neem ander goed in ag wat ek en jy nie eers aan dink nie.

Gebed: Spreek vandag net weer jou vertroue teenoor die Here uit. Sê vir Hom dat jy weet dat jóú tyd nie sý tyd is nie. Maar dat jy nogtans jou vertroue op Hom plaas omdat jy glo dat Hy beter weet.