Tag Archives: Rudolf Otto

Lukas 5

Mysterium tremendum et fascinans“. Dit was die slagspreuk van Rudolf Otto. Hiermee het hy iets probeer verwoord van die manier waarop die mens, God ervaar. Ons Godsbelewenisse is dikwels ‘n”mysterium” (misterieuse) ervaring van gelyktydige “tremendum” (angs) en “fascinans” (verwondering).

Otto se navorsing was gebaseer op hedendaagse voorbeelde. Maar die verskynsels in die Bybel volg dieselfde patroon. Neem bv Petrus se ervaring:

Toe Simon Petrus dit sien, val hy voor Jesus se knieë neer en sê: “Gaan weg van my af, Here, want ek is ‘n sondige mens.” (LUKAS 5:8)

Na die visvangs beleef Petrus verwondering (oor Jesus se grootheid) en angs (oor sy eie kleinheid en sondigheid).

Die reaksie van die mense wat die genesing van die verlamde man gesien het, eggo Petrus s’n:

Almal het verbaas gestaan en God geprys en vol eerbiedige vrees gesê: “Vandag het ons ongelooflike dinge gesien.” (LUKAS 5:26)

Die enigste mense in hoofstuk 5 wat nie “oop” was om Jesus te sien vir wie Hy is nie, was die Skrifgeleerdes en Fariseërs. Hulle wettiese juistheid het die indruk geskep dat hulle vír God is. Maar inderwaarheid was hulle nie bereid om ‘n God te leer ken wat buite hul boksie opereer nie.

(Dit is dan ook Jesus se punt in vers 36-39)

Mag my vooropgestelde idees van hóé God móét wees, my nie van die geleentheid ontneem om vars ontmoetings met Hom te beleef nie. Mag ek altyd “oop” wees om deur Jesus verras te word.