Tag Archives: Konflik

Handelinge 15

Die fout om iemand af te skryf, sal vir altyd teen die naam van Paulus gehou word.

Johannes Markus het vir Paulus en Barnabas op hul eerste sendingreis in die steek gelaat. Noudat dit tyd is vir die tweede reis, wil Paulus nie weer vir Johannes Markus saamneem nie. Barnabas is egter nie bereid om hom net so af te skryf nie. Ja, Johannes Markus het foute gemaak. Maar hy sien potensiaal in die jong man raak.

En ook maar goed so. Te danke aan Barnabas se belegging in hierdie man se lewe, het Johannes Markus op die ou end die evangelie van Markus geskryf! Dit was die heel eerste evangelie wat neergepen was, en die ander evangelies het dit ook as bron gebruik.

Kom ons sê dit maar net vir mekaar: Paulus was verkeerd. Paulus was te hard. Paulus was verkeerd om Markus af te skryf. Jesus gooi nie ‘n geknakte riet weg nie, en Paulus was ook nie veronderstel om dit te doen nie. Gelukkig het Paulus later sy eie fout ook agtegekom. Ons sien bv in Kol 4:10 dat Johannes Markus later in Paulus se lewe ‘n belangrike rol gespeel het. Daar het dus vergifnis en versoening gekom.

Mag ek daarteen waak om nie mense af te skryf nie. Mag ek ook soos Barnabas aanhou belê in mense wat my in die steek laat.

Handelinge 14

Ek sit baie keer en wonder “tot hoe vêr” moet mens opstaan vir wat reg is? 

Die maklike antwoord is dat mens onverbiddelik daarin moet wees al kos dit wat. Maar in praktyk is dit nie altyd so eenvoudig nie. 

  • Jy glo dalk die pad wat jou tienerdogter inslaan is verkeerd. As jy aanhou hamer daarop bring dit nog verder verwydering tussen julle.
  • Jy glo dalk jou ouers/skoonouers het verkeerd teenoor julle gesin opgetree. As jy die saak bly ophaal omdat jy wil hê dat geregtigheid moet seevier, verloor jy op die ou end gesindheid en kry familiebande seer.

Mens kan nog vele sulke voorbeelde opnoem. Dit is net nie so eenvoudig om te sê dat jy altyd onverbiddelik moet staan vir dat wat jy glo reg is nie.

Een so voorbeeld sien ek in vandag se hoofstuk in Handelinge. Daar onststaan ‘n reuse oproerigheid in die stad Ikonium. Die stad is erg in twee verdeel. Party was vír die Jode, ander was vir die apostels. Dit was ‘n drukpot wat gedreig het om oor te kook (vers 5 en 6).

En toe neem die apostels die besluit om die stad te verlaat. Let wel: die saak waarvoor hulle gestaan het, was nie eens iets soos familieverhoudinge nie. Die saak het gehandel oor die evangelie. As daar al ooit iets was om voor op ste staan, dan was dit dít. 

Hulle besluit om die stad te verlaat, was ook nie ter wille van selfbelang of persoonlike veiligheid nie. Hulle het immers al keer op keer bewys dat hulle bereid is om selfs hulle eie lewe neer te lê vir die evangelie – soos hulle inderdaad weer bereid was om te doen nét in die volgende stad (vers 19).

Die besluit om Ikonium te verlaat, was dus ‘n besluit net ter wille van vrede. Hulle was bereid om die saak waaroor hulle passievol gevoel het, “te laat gaan”, sodat die stad tot bedaring kan kom.

Ek heriner my aan Jesus se woorde: “Geseënd is die vredemakers, want julle sal kinders van God genoem word”.

Hoe sal die verhoudinge met ons huweliksmaats, kinders, kollegas en landsburgers lyk, as ons bereid is om “ter wille van die vrede” net van ‘n saak “af te stap”?

1 Tim 4 (21 Jun)

Dit is nou die tweede keer wat Paulus vir Timoteus waarsku om nie in sinnelose argumente met mense betrokke te raak nie. Die eerste waarskuwing was in 1:4 en die tweede in 4:7. As dit by geloofsake kom, kan mense inderdaad oor vreemde dinge baie passievol baklei met mekaar.

Ek sit self dikwels en wonder hoe om sulke dinge te hanteer. Want soveel van die bakleiery vind mos deesdae op Facebook plaas. Maar het jy al ooit enige iemand ontmoet wat van opinie gewysig is oor iemand hom/haar op Facebook tereggewys het? Hierdie raad van Paulus lyk vir my nog net so geldig te wees…

Here, help my om te weet wanneer om my mond oop te maak en wanneer om stil te bly.