Tag Archives: Geloof

Handelinge 12

Ons is lief daarvoor om te sê dat vir ‘n gebed om beantwoord te word, dit met geloof gebid moet word. Sonder geloof is dit tevergeefs. Daar is beslis baie Skrifgetuienis wat dit bevestig.

Maar soos soveel keer in die Skrif is daar ook ‘n ander kant van die waarheid – sonder om bogenoemde te weerspreek. In vandag se gedeelte sien ons byvoorbeeld dat die geloofsgemeenskap vir Petrus gebid het, sonder dat hulle regtig geglo het dat daar salf aan die situasie te smeer is.

Jakobus, die broer van Johannes is immers reeds doodgemaak. Dit was net ‘n kwessie van tyd voor Herodus vir Petrus ook sou doodmaak. Dalk het die gemeentetjie maar net gebid dat Petrus “warm” sal slaap in hierdie laaste paar dae van hom. Maar hulle het beslis nie geglo dat hy bevry sal word nie. Ons sien dit in hul reaksie toe hy wel bevry word en aan die deur klop: Hulle glo dit nie. Hulle dink dit is ‘n spook!

Die onstabiliteit van ons land vang my die afgelope ruk. Ek weet ek moet bid, maar ek betrap my dat ek nie eintlik glo dit ‘n verskil gaan maak nie. Ten minste nie in die afsienbare toekoms nie. Dikwels dink ek “ons kan maar bid, maar dinge gaan nog eers erger word voor dit beter word“. Vandag se gedeelte beteken dus woes baie vir my. Dit wys vir my dat die blote feit om aan te hou bid, genoeg is om ‘n deurbraak te bewerkstellig. Ek wil dus sê: “Ek gaan aanhou bid. Ek glo Here, help my in my ongeloof“.

Ps 42 (31 Aug)

Hierdie klassieke Psalm beteken vanoggend so baie vir my: “Uit my vertwyfeling roep ek na U” (vers7).

Die egtheid van hierdie paradoks tref my: As jy twyfel, ontbreek geloof. Tog roep die digter vanuit sy twyfel na God (wat geloof impliseer).

Elkeen van ons was al op so ‘n plek. Dit voel vir jou of jy nie genoeg krag het om meer te glo nie. Maar as jy jou weer kry dan praat jy met die Here. Dit herinner my aan die man wat vir Jesus gesê het: “Ek glo Here. Help my in my ongeloof”.

Dit is die misterie van geloof. Vanself het ons dit nie. Die Here wek dit in ons op as ons dit die minste verwag.

Joshua 3 (22 April)

“Wanneer die voetsole van die priesters aan die Jordaan se water raak, die priesters wat die ark van die Here dra, die Here van die hele aarde, sal die water van die Jordaan wat afkom, afgesny word en op een hoop gaan staan.” (Jos 3:13)

Interessant dat die Jordaan eers sou ophou vloei as die voetsole van die priesters die water raak, nie voor die tyd nie. Die priesters kon met ander woorde nie wag totdat dit ophou vloei en dan eers begin loop nie. Hulle moes eers begin loop en dan sou die rivier ophou vloei.

Dit is ‘n pragtige uitbeelding van hoe geloof werk.