Tag Archives: Etiek

Amos 6

Hoofstuk 6 handel oor die gevaar daarin om uitspattig te leef sonder dat die noodkreet van jou medemens jou raak nie. Jou eie gemak stomp jou af vir die nood van ander.

Amos begin deur ‘n reeks voorbeelde te noem van dinge wat die mense in die Noordryk ‘n gevoel van sekuriteit gee: Hulle lê op ivoorbeddens, strek hulle uit op rusbanke, eet lamsvleis, smeer hulle in met uitsoeksalf terwyl hulle wyn drink en musiek op die harp maak.

Dit klink of die lewe hulle goed behandel. Hulle leef gerieflik.

Geen van die voorbeelde wat genoem word is per sé verkeerd nie. Wat verkeerd is, is dat die vernietiging van “Josef” hulle onaangeraak laat. Dit traak hulle nie dat daar mense is wat ten gronde gaan terwyl hulle in weelde leef nie.

Amos se boodskap is ‘n wekroep ook vir my wat in relatiewe vrede en gemak leef, in die midde van ‘n land met baie nood. Die Here wil in my lewe sien dat ek geraak word deur die pleidooi van my medemens.

Amos 4

Mens verstaan hierdie hoofstuk amper beter as jy dit van agter af terug lees…Amos is steeds besig met sy vertoë teen Israel. Dit lyk asof hy nou die rol van Bet-El se priester inneem, want hy nooi almal uit om hulle offers te bring en aan die kultus deel te neem:

“Bring julle offers vroegmôre, julle tiendes op die derde dag. Verbrand die ongesuurde brood as dankoffer, kondig julle vrywillige offers aan, laat die mense dit hoor. So hou julle mos daarvan, Israeliete, sê die Here my God”

Sy uitnodiging is egter sarkasties bedoel. Hy sê immers:

“Kom na Bet-El toe as julle wil sonde doen, na Gilgal toe as julle nog meer sonde wil doen.”

Hy sinspeel met ander woorde daarop dat die volk “skeinheilig” is. Hulle “dien” oënskynlik die Here want hulle kom al die uiterlike gebruike van die kultus na. Maar hulle laat na om reg te geskied aan die armes.

Vandaar die inleiding van die gedeelte wat lui “julle deur wie die swakkes verdruk en die armes mishandel word”

Amos herinner ons dat dit baie maklik vir my en jou is om onsself op die skouer te klop, en te voel ons dien die Here want ons is betrokke by die kerk of ons het een of ander sigbare uitlewing van ons godsdientige oortuiging. Maar as daardie godsdienstige oortuiging nie grondvat in ons etiek nie, dien ons die Here net met ons lippetaal.

Jakobus 1

Vir die volgende 5 dae vertoef ons weer in die Nuwe Testament, en spandeer ons tyd in die boek Jakobus.

Een van Jakobus se mikpunte met die skryf van hierdie brief, is om gelowiges op te roep om hulle geloof te integreer met hulle alledaagse lewe. Jakobus kruis swaarde met die feit dat ons so gefragmenteerd leef, en dit vind uitdrukking in die verskeie temas wat hy in sy brief aanspreek (die beheer van ons tong, die hantering van beprowings en versoekinge, die behandeling van mense ens)

Met dit in gedagte, maak vers 22 baie sin as inleiding tot die boek:

“Julle moet doen wat die woord sê en dit nie net aanhoor nie, anders bedrieg julle julleself.” (Jak 1:22)

Hierdie vers word eintlik die fondament van die hele boek: Integreer Jesus se boodskap in ons alledaagse lewe.

Christenskap is baie meer as net ‘n persoonlike verhouding met God. Dit vind ook neerslag in ons publieke verhouding met ons medemense.