Tag Archives: Bekering

1 Tessalonisense 1

Vandag se gedeelte laat my nogal diep nadink oor wat die kern van ons geloof is. Dit is eintlik ‘n pragtige gedeelte.

Paulus skryf aan die gemeente van Tessalonika dat hulle ‘n reuse evangelisasierol in die gebied speel. Hy sê onder andere dat die mense tot so ‘n mate oor die gelowiges van Tessalonika praat, dat dit nie vir Paulus nodig is om iets verder oor die evangelie te sê nie…

“Van julle af is die woord van die Here in Masedonië en in Agaje verkondig, en oral het die mense gehoor van julle geloof in God, sodat dit nie vir ons nodig is om nog iets daaroor te sê nie.” (1 Tess 1:8)

Maar Paulus gaan dan voort om te noem wat presies die mense oor die Tessalonisensers se geloof te sê het…

“Die mense vertel self hoe julle ons ontvang het en hoe julle julle van die afgode tot God bekeer het en nou die lewende en ware God dien en dat julle sy Seun wat Hy uit die dood opgewek het, uit die hemel verwag, Jesus deur wie ons gered word van die oordeel wat kom.” (1 Tess 1:9)

Dink mooi hieroor. Hierdie was die dinge wat ongelowiges opgeval het van die lewe van gelowiges. En verder was dit tot so ‘n mate voldoende, dat Paulus dit nie nodig geag het om daarop uit te brei nie.

Die kernelemente wat ek raaksien is:

  • Gesindheid van inklusiwiteit: Die mense vertel self hoe julle ons ontvang het
  • Bekering weg van die sonde: en hoe julle julle van die afgode tot God bekeer het
  • Geloof dat die Here nie een van vele opsies is nie, maar die enigste: en nou die lewende en ware God dien
  • Geloof in die opgestane Christus: en dat julle sy Seun wat Hy uit die dood opgewek het,
  • Geloof in die wederkoms of die terugkeer van God: uit die hemel verwag, Jesus deur
  • Geloof in ‘n oordeel wat kom: wie ons gered word van die oordeel wat kom.”

Watter van hierdie kernelemente waarin die eerste Christene geglo en gedoen het, onderspeel jy in jou lewe?

Rigters 10

Daar is iets wat my tot nou toe in die boek Rigters gepla het, wat ek nie heeltemal my vinger op kon plaas nie. Vanoggend weet ek wat dit is…

Die normale patroon wat ons in die Bybel raaklees, verloop as volg: Sonde 》Verlossing 》Dankbaarheid.

In Rigters voel dit vir my ontbreek dankbaarheid nog die hele tyd. Die patroon wat ons hier teëkom is: Sonde 》Verlossing 》Sonde 》Verlossing ens. Dit is asof ons nog die heeltyd diepgaande berou mis, met die gevolg dat ware dankbaarheid ook afwesig is.

Op ‘n baie klein vlak sien ons vandag vir die eerste keer ‘n teken van berou: “Maar die Israeliete het die Here geantwoord: “Ons het gesondig! Doen U met ons wat goed is in u oë, maar red ons tog net vandag!” Hulle het toe die ander gode tussen hulle uit verwyder en hulle het die Here gedien, en Hy het ‘n end gemaak aan hulle swaarkry.” (Rigters 10:15-16)

Moet egter nie te vinnig opgewonde raak nie. Hulle verwydering van die afgodsbeelde is minder van ware bekering en meer oor wat hulle by die Here in die proses kan kry – naamlik oorwinning van die veldslag.

Hulle verhouding met die Here kan op die heel beste beskryf word as “transaksioneel”. Hulle dien Hom nie omdat Hy is wie Hy is nie, maar oor wat hulle uit dit kan kry. Dit is ‘n prentjie van ‘n infantiele verhouding met God.

En myne? Lyk my verhouding met die Here anders? Dien ék Hom omdat Hy is Wie Hy is? Of dien ek Hom omdat ek hoop om in die proses gesondheid, beskerming en voorspoed te kry? Kom ons bid dat die Here volwassenheid in ons verhouding met Hom sal gee.