Romeine 11

Vandag se hoofstuk handel hoofsaaklik oor die plek van Israel/Jode in die nuwe verbond. Paulus gebruik ‘n baie treffende beeld van sekere takke wat uit ‘n olyfboom uitgekap is, en ander wat in hulle plek inge-ent is.

Die takke wat uitgekap is (Jode), is uitgekap omdat hulle nie in Jesus geglo het nie (v20). Die nuwe takke (nie-Jode soos ek en jy) is in hulle plek inge-ent (v19). Dit beteken egter nie dat die Jode noodwendig vir altyd verlore is nie. Indien hulle tot bekering sou kom en in Jesus glo, sê Paulus kan hulle inderdaad weer terugge-ent word in die boom in (v23).

Die vers wat my vandag tref is: “En as dit uit genade is, dan is dit nie uit verdienste nie, anders sou die genade nie meer genade wees nie” Rom 11:6

Ek weet met my kop ek is uit genade gered. Maar kort-kort val ek terug in ou denke dat en “ten minste dit of dat vir die Here behoort te doen”. Hierdie vers is ‘n kragtige samevatting van genade. Of iets is genade of dit is nie. Jy kan nie wet en genade meng nie. Die oomblik wat jy wet en genade meng, sit jy net met wet.

Natuurlik los die evangelie ‘n appél op ons. Maar ons antwoord daardie appél omdat ons gered is, en nie sodat ons gered word nie.