Rigters 9

Eendag het ‘n man het sy vrou met ‘n ander vrou verneuk, en toe met háár getrou. Hulle huwelik was egter van korte duur omdat die man sy (toe nuwe) vrou, ook met ‘n minnares verneuk het. Sy het huilend haar geskoktheid uitgespreek: “hoe kon hy my met ‘n ander vrou verneuk?” Maar sy vergeet dat sy sélf ‘n rukkie terug die “ander” vrou was waarmee hy sy vrou verneuk het. Wat het sy gedink? Dat hierdie man so iets net een keer sal doen?

Ek het onlangs van iemand gehoor wat nie bereid was om namens sy baas vir ander kliënte te lieg nie. Sy baas was woedend, maar hy het sy baas geantwoord: “As ek namens jou kan lieg, kan ook vír jou lieg”

Sonde se strik lê dikwels daarin dat ons vir die leuen val dat dit net een keer sal wees. Ons glo dat dit net hierdie een duistere transaksie sal wees en daarna gaan ons altyd eerlik wees. Of ons glo dat dit net een leuen of net een omkoopgeskenk gaan kos om ons uit die moeilikheid uit te kry, en dan gaan ons daarna vir altyd eerlik leef.

Maar dit werk nooit so nie. Sonde het ‘n manier om karakteriserend van jou te word. En dit is wat hier in Rigters 9 gebeur. Abimelek probeer ‘n koninkryk aan mekaar sit met geweld en rugstekery. Het hy regtig gedink dit sal daarna stop?

Jesus sou later selfs sê: “Wie leef met die swaard, sal sterf met die swaard”. Abimelek het ander ondergrawe en sy koningskap sou gekenmerk word aan agteraf pogings om hóm te onttroon. Hy moes telkens – soos die storie oor Gaäl ons wys – geweld gebruik om opstande te onderduk. Sou Jesus nie later ook sê dat ‘n koninkryk wat in homself verdeel is, nooit kan bly staan nie? Wel, dit is wat met Abimelek uiteindelik gebeur het. Hy het op ‘n veragtelike manier koning geword, en hy sou op ‘n smaadvolle manier sterf.

Laat ons nooit Sonde se “leuen van eenmaligheid” glo nie. So gou soos nóú word daardie sonde karakteriserend van ons.