Rigters 6

Jy sal onthou dat die vorige twee dae se vertellings in Rigters daarop neergekom het dat mens onvoorwaardelik gehoorsaam moet wees en nie nie moet fokus (soos Barak) op dit wat jy nie kan nie kan doen nie, maar eeerder (soos Jael) op dit wat wel binne jou vermoë is.

Wel, vandag se hoofstuk oor Gideon sluit by hierdie tema aan. Die volk word lamgelê deur die struikrooftogte van die Midianiete. Die Here verskyn aan Gideon waar hy wegkruip en sê vir hom: “Gaan met die krag wat jy het en gaan red die Israeliete.”

Verstaanbaar aarsel Gideon ten aanhore van hierdie opdrag. Die krag wat hy het is nie baie nie. Hy is nie eens van ‘n prominente stam nie. Wie sal na hóm luister?

Die opdrag aan hom en die verskonings wat hy aanbied, herinner baie aan God se verskyning aan Moses by die brandende braambos. Dáár het Moses byna woordeliks dieselfde soort opdrag gekry – en byna woordeliks dieselfde soort verskonings opgedis.

Dit is met ander woorde nie toevallig dat die Here vir Gideon dan in vers 16 met presies dieselfde woordkeuse antwoord as wat Hy vir Moses mee geantwoord het nie. In Hebreeus is die frase: “Ek is by jou…” ‘n verbatim herhaling van die Here se woorde aan Moses.

Die hele dialoog sluit natuurlik op ‘n ironiese wyse aan by Gideon se klagte dat die Here nie meer dieselfde wonderdade onder sy volk doen as vroeër nie (vers 13). Hierop is die Here se antwoord in effek: “Wees jy die beskikbare dienskneg, en Ék doen die wonderwerk.” Sjoe, mens moet pasop waarvoor jy wens 🙂

Die mooi van vandag se stuk lê egter in die manier waarop die Here vir Gideon aanspreek: “Die Here is by jou, dapper man” (vers 12). Dít sê Hy vir die ou wat wegkruip… Maar die wonder is dat Gideon dan juis dit wórd wat God oor Hom uitroep. Hierdie is tipies hoe die Here werk. In die brief Romeine skryf Paulus: “…God wat dooies lewend maak en dinge wat nie bestaan nie, tot stand bring deur sy woord.” (Rom 4:17). Dink mooi na oor hierdie vers: Die here skep deur sy woord.

Hy vernoem ‘n kinderlose Abram, na Abraham – die vader van die nasies. Die wankelbare Simon wat soos ‘n riet in die wind van sy oortuigings verander, word Petrus – oftewel “Rots” hernoem. Uiteindelik sterf Petrus onderstebo op ‘n kruis vanweë sy onwrikbare oortuigings. Op ‘n soortgelyke wyse noem nie Nuwe Testament my en jou nooit meer “sondaars” ná die kruis van Jesus nie. Ons word nou genoem: “heiliges”. Vêr van wat ons verdien, roep die Here in ons na vore dít wat Hy in ons totstand wil bring.

Wat noem Hy jou vanoggend? Dalk “vreeslose” een? Of miskien “geloofsreus”? Kom ons kies om te reageer op die naam wat hy ons noem.