Rigters 5

Vandag se hoofstuk bevat ‘n gedig oor gister se vertelling. Die genre van poësie verleen hom natuurlik daartoe om baie dramaties te wees, en hierdie gedig doen juis dit.

Dit sluit af met ‘n vertelling van hoe Sisera se Ma by ‘n venster staan en uit tuur, wagtend vir wanneer haar seun gaan terugkom. Sy is onbewus van die feit dat hy reeds deur ‘n vrou gedood is – ‘n skandelike dood oorgekom het. Inteendeel, sy word intussen met valse hoop deur ‘n diensmeisie vertroos: Dalk neem hy maar net so lank omdat hy ‘n groot buit saambring.

Hierdie vertelling van Sisera se Ma vind ons net hier en nie in die narratief van die vorige hoofstuk nie. Dit skets egter die nederlaag van Sisera op ‘n baie emosionele wyse, en kontrasteer dit dan met die vreugde van die oorwinning wat Israel beleef. Die gedig sluit af met: “Mag al u vyande so omkom, Here, maar mag dié wat vir U liefhet, wees soos die son wat in sy volle krag skyn.” (Rigters 5:31)

Ons kan óók hierdie sin bid: Mag die vyande van die Here faal in dít wat hulle wil doen. Mag hulle tot inkeer kom.

Ons word ook herinner aan Barak se voorwaardelike gehoorsaamheid en Jael se gewilligheid. Mag ek ook onthou om nie vas te kyk in dit wat ek níe kan doen nie (soos Barak), en eerder soek na dít wat ek wél kan doen (soos Jael).