Lukas 4

Dikwels word ons spanning veroorsaak deur die verwagtinge wat ander mense oor ons koester. Jy voel jy moet opleef en voldoen aan al die verwagtinge wat ander aan jou koppel. Die probleem is nie dat die mense die verwagtinge oor jou koester nie. Die probleem is dat jy jou lewe volgens ander se smake en wense begin inrig. Dít veroorsaak spanning, want jy leef nie dan eg nie.

Ek sien mense het dit ook met Jesus gedoen. Kapernaum wou hê Hy moet by hulle bly. Kyk net hier:

Teen dagbreek het Hy uitgegaan en na ‘n eensame plek toe vertrek. Die mense het Hom begin soek, en toe hulle by Hom uitkom, het hulle Hom probeer beweeg om nie van hulle af weg te gaan nie. Maar Hy het vir hulle gesê: “Ek moet ook aan die ander dorpe die evangelie van die koninkryk van God verkondig, want daarvoor is Ek gestuur.” (Luk 4:43)

Jesus se antwoord is net so verstommend. Hy weet presies waarvoor Hy gekom het en waartoe Hy geroep is. Eintlik is die hele hoofstuk 4 van Lukas sprekend daarvan.

Die bevryding van die besetene in Kapernaum (vers 31-37) en die genesing van Petrus se skoonma (vers 38-41) is nie losstaande, lukrake insidente nie. 

Dit is alles die letterlike vervulling van die Jesaja teks wat Jesus in Nasaret voorgelees het (vers 18-19). Hy bewerk vrylating vir gevangenes en uitkoms vir bedruktes. Jesus was soos ‘n vlymskerp spiespunt en het presies geweet waarom Hy doen wat Hy doen.

Op ‘n persoonlike vlak is dit ook wat ek begeer vir my eie lewe. Dat ek nie van bakboord na stuurboord geslinger sal word deur die smake, voorkeure en wense van ander mense nie, maar dat ek gedryf sal word deur wat ek wéét die Here van my -vir hierdie oomblik – verwag.