Levitikus 10

Dit is nogal onstellend om vandag se gedeelte te lees: Nadab en Abihu het grusaam gesterf – net omdat hulle in die heiligdom met ‘n vuurpan gekom het wat nie aan die stipulasies voldoen het wat die Here neergelê het nie.

Met ‘n eerste lees, voel dit onregverdig wat hierdie 2 priesters oorgekom het. Dit voel selfs kleinlik van die Here om hulle met die dood te tref, net omdat hulle eie inisiatief geneem het.

Die sleutelvers van die gedeelte vind ons egter in vers 3: “Toe sê Moses vir Aäron: “Die Here het gesê: Wie ’n offer vir My bring, moet besef dat Ek heilig is; sy ontsag vir My moet vir die hele volk duidelik wees.”

Die kruks van vandag se hoofstuk is dat ons nie die Here op ons “terme” kan dien nie. Hoeveel keer sal mens darem nie deesdae hoor dat so en so nie dalk nie dit en dat van God glo nie, maar die persoon is waarlik opreg in sy soeke na die hoër weë.

Opregtheid is ongelukkig nie goed genoeg nie. Nadab en Abihu was ook opreg. Wat nodig is, is dat ons die Here in opregtheid – en nougesetheid sal dien.

Die Here is heilig. Ons dien Hom nie op ons terme nie, maar op syne. Hy maak die reëls, en ek val by dit in.

Die Here het ook nie sedert die Ou Testament sy vereiste van gehoorsaamheid verlaag nie. Hy verwag dieselfde standaard van ons vandag nog.

As Hy sê, “Jesus is die weg na die Vader” dan help dit nie ons sê “Ja, maar daar is mense wat God wil dien maar liefs nie vir Jesus nie”. Jesus is deur God gekies om die klip te wees waaroor ons vandag nog sal struikel, en die rots waarteen ons ons stamp. (Rom 9:33 en 1 Pet 2:8)