Judas 1

Die boek Judas bestaan uit net 1 hoofstuk, en vandag lees ons dit.

As mens die hoofgedagte van hierdie boek moes opsom, sou dit wees dat die plaaslike kerk op ‘n mespunt staan:

“Die rede hiervoor is dat sekere mense ongemerk julle geledere binnegedring het, goddelose mense wie se veroordeling lank reeds vas staan. Hulle misbruik die genade van ons God. Hulle gebruik dit as dekmantel om losbandig te lewe, en hulle verwerp ons enigste Meester en Here, Jesus Christus.” (Judas 1:4)

Die res van die brief kontrasteer die gelowiges met die indringers. Die groot verskil tussen die twee is die manier waarop hulle hulself laat lei. Die dwaalleraars laat hulle deur hulle natuurlike drange beheer (vers 19). Die gelowiges laat hulle deur die Heilige Gees en deur liefde lei (vers 20-21).

Dit is maklik om altyd aan jou “opponent” te dink as iemand wat nie “eg” is nie – iemand wat deur die Satan gebruik word. Maar ek dink altyd aan wat N.T. Wright in sy boek “How God became King” hieroor skryf. Hoewel Wright glo dat daar werklik iets soos ‘n Satan bestaan, waarsku hy dat ons nie te vinnig hom in ander moet soek nie. Die Satan is – aldus N.T. Wright – so uitgeslape dat hy nooit hom so maklik herkenbaar laat sien nie. Hy werk onder die dekmantel. En hoewel dit goedskiks so kan wees dat daar elemente van sy werk in jou opponent teenwoordig kan wees, kan dit in ‘n oogwink net so ongesiens by jou ontstaan. Jy kan dink dat jy jou opponent moet verslaan/ontbloot – maar in die proses begin jy dit dalk sonder liefde doen. Dan werk die Satan net so sterk deur jou as deur jou opponent sonder dat jy dit eers agterkom.

Laat mens dus onthou dat die suiwerheid van die evangelie vandag nog in die Kerk op die spel is. Maar laat ons ook baie versigtig wees in die manier waarop ons dwaling in ander se lewens uitwys. Neem die woorde aan Judas ter harte: “Bly in die liefde van God” (vers 21)