Job 9

In hierdie hoofstuk vind ons een van die vele besonderse plekke waar die Ou Testament swanger is met ‘n Messiaanse verwagting: Job bekla die feit dat hy, ondanks sy beste pogings, altyd skuldig sal wees voor ‘n heilige God. Vers 19 lui:

As dit gaan oor krag,
is Hý die sterke,
as dit gaan oor reg,
wie anders as Hý kan ’n klag
teen my inbring?”

Selfs as Job sou probeer positief wees en homself uit die gat dink, dan weet hy daar sal altyd nog iets wees wat die Here teen hom sou kon inbring. Vers 27 en 28 lui:
“As ek sou dink: ek wil ophou
kla, ek wil my houding verander
en vrolik wees,
dan word ek bang dat ek
nog swaarder sal kry,
omdat ek weet dat God my nie
onskuldig gaan bevind nie.

Die hoofstuk sluit af met ‘n wanhopige uitroep van Job, wat vir ons iets wys van die mens se diepste behoefte. Vers 34 lui:

as daar maar iemand was
wat God se straf van my
kon wegneem,
sodat sy verskrikking my
nie skielik oorval nie,
dan sou ek sonder vrees kon praat.
Maar soos sake nou met my staan,
kan ek nie.”

Dinge het baie verander sedert Job hierdie uitgeroep het. Jesus het gekom en presies dit gedoen! My en jou straf is weggeneem en ons kan inderdaad nou sonder vrees met God praat.