Genesis 2

Hier is die skakel na ons nuwe leesrooster vir die jaar: KLIK HIER OM AF TE LAAI

Ons vind in Genesis 2 die tweede skeppingsverhaal. In Gen 2:4 eindig die eerste skeppingsverhaal en in Gen 2:5 begin die tweede.

Vir party mense skep die 2 skeppingsverhale wat langs mekaar staan, ‘n probleem omdat die volgorde so van mekaar verskil. Party sceptici voer aan dat dit selfs teenstrydig met mekaar is en dat ‘n menslike redakteur wat die Pentateug (die eerste 5 boeke vd Bybel) gefinaliseer het, bloot die 2 weergawes van die oorsprong van die aarde langs mekaar geplaas het sonder enige nadenke daaroor.

Maar die verskille skep nie vir my ‘n probleem nie. Ek dink nie die een is “reg” en die ander een is “verkeerd” nie. Dit is vir my bloot soos 2 verskillende foto’s: Die eerste uit ‘n wye hoek aansig en by die tweede vind ons ‘n makro (“in zoom”) van die skepping van die mens spesifiek.

Die tafel is besig om gedek te word vir die tragedie wat in hoofstuk 3 gaan afspeel. Let op dat die outeur nie minder as 11 keer in hoofstuk 2 alleen, na “Here God” verwys nie.

Hierdie verskynsel is om verskeie redes baie belangrik: As jy kyk na die skakel Wat is die JEDP-teorie, dan sal jy sien dat die Jahwis-priester se skrywershand moontlik in hierdie gedeelte swaar lê, omdat hy baie lief was vir die eienaam “Jahwe” (Here).

Maar dit is nie om dowe neute dat God se eienaam in hoofstuk 2 elf keer genoem word nie…

Wanneer die slang in hoofstuk 3 opdaag, vermy die slang die eienaam “Here”. Dan verdwyn die uitdrukking “Here God“, en praat die slang slegs van “God“. Die verduideliking hiervoor, is dat die Bybel vir ons probeer wys dat die Satan se strategie altyd is om die persoonlike aard van God, onpersoonlik vir ons te maak. In hoofstuk 2 ken ons God op sy naam (Jahwe), maar in hoofstuk 3 met die sondeval word Hy vir ons net ‘n dowwe prentjie van ‘n naamlose God.

Dit is vandag nog die duiwel se strategie. Hoe meer hy die Here se selfopenbaring in Jesus kan teëwerk, hoe meer slaag hy daarin om ‘n denkbeeldige afstand te skep tussen ons en God – en hoe makliker word dit vir ons om sonde te doen.

So, vanoggend wil ek intensioneel die Here op sy naam noem wanneer ek bid:

  • U, Here, is my God.
  • U, Here, staan naby.
  • U, Here, is kenbaar.
  • As ek U, Here, sou vergeet, sou ek sonde doen.