Eseg 11 (28 April)

Mens kan nie die grootsheid van vers 16 genoeg benadruk nie.

Die tempel was die uitdrukking van God se teenwoordigheid. Maar as jou tempel verwoes word en jy in ballingskap weggevoer word, dan kan dit nie veel slegter met jou gaan nie. Die volk het geglo dat hulle verwyderd van God is. Buite die bereik van sy teenwoordigheid, sorg en beskerming.

En dan kom God se woord deur Esegiël: “Ek het hulle ver weg gevat na ander nasies toe en hulle oor ander lande verstrooi, maar in dié tyd het Ek self vir hulle ’n heiligdom gebly in die lande waarheen hulle is.” (Eseg 11:16)

Miskien is ons al so gewoond aan die teenwoordigheid van die Here dat ons nie meer die grootsheid van hierdie vers hoor nie. Die volk hoor dat ten spyte daarvan dat hulle nie in die beloofde land is nie en nie meer by die tempel kan uitkom nie, God nogsteeds by hulle teenwoordig is!

Dit moes ‘n wonderlike vertroosting wees. Daardie verstroosting het ons ook – en kom ons dink veral daaraan in hierdie tyd van die jaar wat ons die uitstorting van die Heilige Gees herdenk.