Eksodus 20 (5 Maart)

As jy Eksodus 20 lees, kan mens nie help om ‘n gevoel van eerbied te kry nie. Die gee van die Wet (20:1-17) word omarm deur 2 gedeeltes wat die volk se angs beklemtoon (19:20-25 en 20:18-21). Jy kan nie anders as om tot die gevolgtrekking te kom dat jy hier met ‘n groot God te make net nie. Uiterste respek is die enigste gepaste reaksie.

En tog los Eksodus 20 jou ook met die gevoel van onvervulling. Enige wet is op die minimum vereiste ingestel. As jy byvoorbeeld net wil gehoor gee aan die wet om jou kinders skool toe te stuur, dan het jy nog nie by hulle die begeerte geskep om leergierig te wees nie. En op een vlak is dit oa ‘n verskil tussen die Ou en die Nuwe verbond. In die Ou verbond sê die wet jy mag nie jou medemens vermoor nie (minimum vereiste). In die Nuwe verbond bemagtig die Heilige Gees ons om ons medemens lief te hê (maksimum prestasie). Dit is soos die teoloog Paul Zahl sê, dít wat die Wet vereis, kan die Wet nie by ons wek nie. Daarteenoor is dít wat die Gees in ons wek, geen Wet oor nie.

Die kort en die lank is dat Eksodus 20 vir ons God se heiligheid onderstreep. En ook ons aan die voorreg herinner om kinders van die Nuwe verbond te mag wees.

Gebed: Sê vir die Here dankie dat Hy sy Heilige Gees in ons harte gestort het, en dat jy jou lewe nou wil inrig aan die hand van hoe die Gees lei en volgens die vrug wat Hy in jou lewe wil bewerk.