Category Archives: Uncategorized

Openbaring 4

Die vierde hoofstuk van Openbaring beskryf die troonkamer van God.

Vers 6 val my in die besonder op: Voor die troon is dit ‘n spieëlgladde see. Die Jode was nie seevaarders nie. Die see met sy onstuimigheid was vir hulle die toonbeeld van alles wat onheilspellend is. Maar die wonder gebeur dat voor die troon van die Here verander dit wat vir hulle onheil in hou, in iets mooi. Die see verloor sy onstuimigheid en word kristalhelder en spieëlglad. Die Here sien dwarsdeur die dreigende gevaar. Vir Hom is dit niks.

Die ironie van die saak is dat mens so paar verse vooraf gelees het dat daar ook dreunings, weerligstrale en aardbewings van die troon uitgegaan het. Normaalweg sou mens dink dat hierdie natuurverskynsels juis onstuimige see sou veroorsaak.

Maar dit is natuurlik alles beelde. Hoewel hierdie natuurverskynsels vir ons weer angs veroorsaak, was dit alles in die Ou Testament tekens van Teofanie – van Godsverskyning.

En so vind ons in hierdie hoofstuk die paradoks dat beide die aardbewings en ook die spieëlgladde see, God se teenwoordigheid aankondig. God is midde in die gedruis en ook in die stilte. Nie die goeie of die slegte sal God kan onttroon nie.

Ook op hierdie oomblik – wat ook al die omstandighede in my en jou lewe is, bly God op die troon.

Eksodus 6

In vandag se hoofstuk lees ons hoe die Farao net nóg eise op die Israeliete laai. Van nou af moet hulle ook die stoppels bymekaar maak waarmee hulle die bakstene maak – maar die kwota bakstene bly dieselfde per dag. Dit is natuurlik totaal en al onhoudbaar…

Die Ou Testamentikus, Walter Brueggemann, sê dat die Farao in hierdie storie die verpersoonliking is van enige magsfiguur – of struktuur – in ons lewe. Hy is ons werk. Hy is ook ons kultuur – van nóg en nóg en nóg eise oplaai.

Jy moet aanhou lewer, aanhou presteer. Nooit kom jy op ‘n plek waar jy genoeg gedoen het nie.

Die tragiek is dat vir baie van ons, ons godsdiens ook ‘n Farao-vorm aanneem. Ons word gekondisioneer deur godsdiens dat ons moet aanhou dóén. Nooit kom jy op ‘n plek waar jy genoeg is en net aanvaar word vir wie jy is nie.

Die evangelie staan in skrille kontras hiermee. In die evangelie gaan dit nie oor wat ék doen nie, maar oor wat Jesus doen en gedoen het. Die evangelie is die goeie nuus dat ek uiteindelik hoor “genoeg is genoeg”.

‘n Nuwe siklus begin!

Liewe Bereaan

Ons het dit gedoen! Ons het die Bybel in 3 jaar deurgelees! Baie dankie vir elkeen wat saam lees en al die boodskappe wat julle vir my stuur. Dit beteken vir my baie.

Vandag begin ‘n splinternuwe 3-jaar siklus. Dit beteken jy benodig ‘n nuwe leesrooster wat jou deur die eerste jaar gaan neem.

Jy kan die leesrooster aflaai deur op hierdie skakel te klik

Ons herhaal met ander woorde nou die proses waarmee ons die afgelope 3 jaar mee besig was.

Dit sal vir my heerlik wees as jy kies om te bly en aan te hou met die saamreis. Maar as jy om een of ander rede wil ophou en eerder ‘n ander metode van Bybellees wil gebruik, dan verstaan ek heeltemal.

Onder aan hierdie epos is daar ‘n “unsubscribe” knoppie. Klik dit gewoon en jy sal ophou om die refleksievrae per epos te ontvang.

Indien jy kies om jou Bybel vir ‘n tweede keer deur te lees, dan is jy welkom om te bly! Dit sal vir my lekker wees as jy nog ‘n siklus saamreis deur God se Woord.

Dankie vir jou saamreis en al die vrae en insette deur die 3 jaar. Dit is werklik spesiaal vir my.

Jeremia 49

Ons boer vanoggend weer in Jeremia. In hierdie hoofstuk word die oordeel oor die Ammoniete en die Edomiete aangekondig. Hullenwas die vyande van Israel.

Wat interessant is, is dat die Edomiete se stede baie goed verskans was, en dat dit die indruk gegee het dat die stede oninneembaar was. Tog sê die Here…

“Die vrees wat ander vir jou het en jou vermetelheid het jou mislei. Jy woon teen die kranse, jy klou vas aan die hoë bergtoppe, maar al bou jy jou nes daar in die hoogte soos ’n aasvoël, Ek sal jou daar afhaal, sê die Here.” (vers 17)

Partykeer voel dit vir ons ook of die probleme wat ons in die gesig staar, onmoontlik is om te oorkom. Net soos wat die Here vir Israel se vyande egter sê: “Ek sal jou daar afhaal”, so is ons krisisse vir die Here ook nie onoorkombaar nie.

Dink vanoggend aan jou grootste probleem. Gee dit dan vir die Here en vra Hom om ‘n uitweg te skep waar daar nie een is nie.

2 Kronieke 34

Hierdie hoofstuk in die boek 2 Kronieke, is nogal ‘n belangrike hoofstuk omdat dit van ‘n belangrike moment in die geskiedenis van die volk vertel. Dit handel oor die keer toe ‘n gedeelte van die Wetboek (waarskynlik ‘n gedeelte van die eerste 5 boeke van die Ou Testament), na baie jare weer deur Josia gevind is.

Wat my vandag opval in hierdie hoofstuk, is hoe geestelike groei in ‘n mens se lewe werk. Die hoofstuk verhaal dat Josia 8 jaar oud was toe hy koning geword het, en 16 was toe hy die Here begin dien het. Toe hy 20 was, het hy begin om die afgodsaltare in die land te verwyder. Waarom eers toe? Waarom eers na 4 jaar?

Toe hy 26 is, het hy opdrag gegee dat die tempel wat al deur baie jare se verwaarlosing is, herstel moet word. Waarom eers toe? Waarom eers 10 jaar nadat hy die Here begin dien het?

Dit is eintlik baie menslik wat hier gebeur. Wanneer jy die Here begin dien, besef jy nog nie wat ál die konsekwensies gaan wees omdat jy Hom volg nie. Eers soos wat jou toewyding groei, begin jy besef dat verhouding met Hóm ‘n appél los op ander fasette van my lewe waaraan ek nie vroeër gedink het nie. Wie van ons sou immers aan die begin van ons verhouding met die Here kon raai, dat verhouding met Hom ‘n eis aan my etiek in die werksplek sou stel, die soort huwelik wat ek eendag wil hê, die manier waarop ek my kinders grootmaak, die toekomsdrome wat ek droom…

Dit is asof die appél wat verhouding met die Here op my lewe plaas, stelselmatig uitkring na meer en meer fasette van jou lewe. Dit is wat met Josia gebeur het en dit is goed.

Die probleem is dat dit nie altyd gebeur nie. Geestelike onmondigheid is wanneer ons weier dat verhouding met die Here die ander fasette van my lewe penetreer.

Kom ons stel vanoggend in gebed, elke faset van ons lewe oop aan die Here. Ons gee aan Hom Carte Blanche om te maak soos Hy wil in elke aspek van my lewe.

Hooglied 8

Sjoe, vandag se gedeelte in Hooglied is weereens treffend.

Vanaf vers 5 is die man en vrou uiteindelik by mekaar. Hulle liefde is brandend vir mekaar en dit is pragtig om te sien. Op ‘n stadium sê die vrou byvoorbeeld “Die liefde is sterker as die dood, hartstog magtiger as die doderyk” (vers 6).

Hulle liefkosing word ook weereens eksplisiet beskryf, wat vir my wys dat God se Woord glad nie verleë is oor seks nie. Dit moet net op die regte plek plaasvind – in ‘n huwelik.

Sy dink byvoorbeeld in vers 8 tot 9 terug aan ‘n tydperk in haar lewe toe haar broers oor haar wag gehou het. Hulle noem dat haar borste nog nie toe ontwikkeld was nie. Hulle sê as sy ‘n “muur” sou wees – bedoelend as sy sou weerstand bied teen seksuele versoekings – dan sal hulle silwertoring op haar bou. Waarskynlik is dit heenwysend na haar borste wat dan eendag baie kosbaar vir haar man gaan wees.

As sy egter ‘n deur gaan wees – bedoelend, as sy prematuur ontvanklik gaan wees vir seksuele omgang – gaan hulle stappe moet neem om haar te verhoed. (Die deur met sederbalke toesluit).

Dit is so ‘n treffende beeld oor die gepaste tyd en plek (huwelik) wat seks in jou lewe moet hê. Sy gaan dan voort om te sê dat sy wél ‘n muur was (weerstand gebied het), en daarom is haar borste nou torings wat haar man gelukkig maak (vers 10).

Dan gebruik haar man weer ‘n beeld van ‘n wingerdtuin. In so ‘n tuin wat jou eie is, is daar geen geheime plek waarvan jy nie weet nie. Die héle tuin is joune. Weereens pragtige beeldspraak oor seks. Binne die grense van die huwelik hoef ons niks vir mekaar terug te hou nie.

Dit lyk my die gedeelte maak jou attent op 2 gevare: Jy kan te veel maak van seks, of jy kan te min maak van die seksuele. As jy te veel maak daarvan, dan gee jy ‘n plek daaraan buite die raamwerk van die huwelik. As jy te min maak daarvan, dan is jy iemand wat ongemaklik raak met die beskrywings in hierdie hoofstuk. Dan moedig gedeeltes soos hierdie in God se Woord jou aan om eienaarskap te neem van jou eie seksualiteit (selfs iemand wat enkellopend is, kan met ander woorde by hierdie waarskuwing baat). Jou lyf – en seksualiteit is mooi en is nie iets waaroor jy skaam hoef te wees nie.

Mag die Here gee dat elkeen van ons die veilig tussen hierdie twee gevare sal deurloop.

Spreuke 31

Het jy hierdie mooi woorde gesien wat Lemuel se Ma vir hom gesê het? Dit praat vanoggend met my…

“Praat jý vir dié wat self nie hulle sê mag sê nie, kom op vir die reg van dié wat te gronde gaan;” (Spr 31:8)

Praat namens hulle wat nie kan praat nie. Wees ‘n stem vir die stemlose. Dit vra van my om te vereenselwig met mense wat swaarder kry as wat ek doen. Dit vra ook dat wanneer ek in ‘n posisie van invloed is, ek nie die stemloses sal vergeet nie.

Kan jy dink hoe ‘n samelewing sal lyk as leiers nie op eie gewin uit is nie, maar waarlik uitkyk vir die belange van onderdrukte persone? Dit help nie ek sit en wag vir so ‘n samelewing om ééndag te vorm nie. Dit begin by my.

Openbaring 16

In gister se hoofstuk het ons gelees dat gelowiges nie bang hoef te wees vir God se komende oordeel nie. Ook maar goed só, want as Openbaring 16 vandag uitbrei oor wat wag, is dit niks minder as vreesaanjaend nie.

En dan presies in die middel van die 6 oordele, lees ons iets wat ons tot stilstand roep. Toe die derde engel die bak met God se oordeel moet omkeer, sê hy:

“Toe het ek die engel wat oor die water toesig hou, hoor sê: “U is regverdig,
U wat is en wat was, U, die Heilige, omdat U hierdie oordeel voltrek het;” (vers 5)

Dit voel so vreemd om woorde soos “regverdig” in dieselfde sin as “oordeel” te lees – veral as mens in ag neem hoe geweldig fel God se oordeel in Openbaring 16 is.

Toe tref dit my: Glo ons nog hierin? Glo ons nog in ‘n God wat mag oordeel? Glo ons nog in ‘n God wat selfs mag straf as Hy so sou goed dink? Of het ons van God ‘n sagte teddiebeer gemaak wat eintlik net daar is vir my emosionele onderskraging?

‘n Paar jaar gelede het die sosioloog Christian Smith die term “moral therapeutic deism” geformuleer. Dit was na aanleiding van hulle observasies van ‘n nuwe geslag gelowiges.

Volgens “moral therapeutic deism” – oftewel “moralistiese terapeutiese deïsme” het God nie veel erg aan hoe ek (of ander mense) hulle lewens lei nie. Gevolglik moet ek ook nie ‘n te groot bohaai maak oor morele waardes en moraliteit nie. Nie net glo die nuwe generasie “gelowiges” nie aan iets soos straf nie, maar hulle glo ook nie dat God soms opofferinge van jou vereis nie. Verhouding met die Here word gereduseer tot ‘n terapeutiese rol. Hy is eintlik maar net daar om jou te bemoedig en aan te moedig soos jy deur die lewe gaan – dit is nou die lewe en lewenstyl wat jy vir jouself kies.

Dit is tragies, maar dit is ongelukkig waar talle Christene hulself vandag bevind. Maar dit is hoekom dit so belangrik is dat ons Bybel lees soos wat ons doen. Want sodoende konfronteer ons onsself met die feit dat God nie “neutraal” oor alles in die lewe voel nie. Inteendeel, soms voel Hy passievol toornig oor sonde.

Gaan ek die Bybel aanpas om by my “prentjie” van God in te pas? Of gaan ek my “prentjie” van God by die Bybel aanpas?

Openbaring 15

Die boek Openbaring begin teen hoofstuk 15 al ‘n duidelike teken aantoon in wie se guns die geveg gaan draai. Ons lees hier van “7 laaste plae” wat oor die aarde gaan kom. Dit klink verskriklik, maar dit is nie iets wat óns as gelowiges moet vrees nie.

“Toe het ek ’n ander groot en wonderbaarlike teken in die hemel gesien. Ek het sewe engele gesien wat die sewe laaste plae bring. Daarmee het die toorn van God sy einde bereik.” vers 1

Hierdie laaste plae is God se manier om finaal met die sonde af te reken. Daarom sien Johannes in dieselfde gesig ‘n spieëlgladde see met vuur daarin”. Dit is ‘n baie treffende beeld.

Die see was altyd onheilspellend vir die Bybelse mens, want hulle was nie seevaarders nie. Daarom verklap ‘n “spieëlgladde see” die feit dat alles onder beheer is. Ons het dieselfde beeld in hoofstuk 4 en 5 raakgeloop met God op sy troon.

Die vuur in die see, sê tog dat daar oordeel is – maar dit is onder God se beheer. Daarom het ons niks om te vrees nie.

Dit herinner sterk aan die see waarvoor die Israeliete te staan gekom het toe hulle uit Egipte getrek het. Wat aanvanklik gelyk het soos hulle dood, het later geblyk as hulle redding. Die Here het die Israeliete droogvoets laat deurtrek en slegs die Egiptenare verswelg.

Die hoofstuk herinner ons daaraan dat daar ‘n besliste einde vir die wêreld en die mense daarop is. God sal ook toesien dat sy wil uiteindelik sal seevier en dat daar ‘n einde aan sonde gemaak word. Dit los mens met die wete dat jy die Here kan vertrou en voluit Hom kan dien.

Judas 1

Die boek Judas bestaan uit net 1 hoofstuk, en vandag lees ons dit.

As mens die hoofgedagte van hierdie boek moes opsom, sou dit wees dat die plaaslike kerk op ‘n mespunt staan:

“Die rede hiervoor is dat sekere mense ongemerk julle geledere binnegedring het, goddelose mense wie se veroordeling lank reeds vas staan. Hulle misbruik die genade van ons God. Hulle gebruik dit as dekmantel om losbandig te lewe, en hulle verwerp ons enigste Meester en Here, Jesus Christus.” (Judas 1:4)

Die res van die brief kontrasteer die gelowiges met die indringers. Die groot verskil tussen die twee is die manier waarop hulle hulself laat lei. Die dwaalleraars laat hulle deur hulle natuurlike drange beheer (vers 19). Die gelowiges laat hulle deur die Heilige Gees en deur liefde lei (vers 20-21).

Dit is maklik om altyd aan jou “opponent” te dink as iemand wat nie “eg” is nie – iemand wat deur die Satan gebruik word. Maar ek dink altyd aan wat N.T. Wright in sy boek “How God became King” hieroor skryf. Hoewel Wright glo dat daar werklik iets soos ‘n Satan bestaan, waarsku hy dat ons nie te vinnig hom in ander moet soek nie. Die Satan is – aldus N.T. Wright – so uitgeslape dat hy nooit hom so maklik herkenbaar laat sien nie. Hy werk onder die dekmantel. En hoewel dit goedskiks so kan wees dat daar elemente van sy werk in jou opponent teenwoordig kan wees, kan dit in ‘n oogwink net so ongesiens by jou ontstaan. Jy kan dink dat jy jou opponent moet verslaan/ontbloot – maar in die proses begin jy dit dalk sonder liefde doen. Dan werk die Satan net so sterk deur jou as deur jou opponent sonder dat jy dit eers agterkom.

Laat mens dus onthou dat die suiwerheid van die evangelie vandag nog in die Kerk op die spel is. Maar laat ons ook baie versigtig wees in die manier waarop ons dwaling in ander se lewens uitwys. Neem die woorde aan Judas ter harte: “Bly in die liefde van God” (vers 21)