Category Archives: Esra

Esra 10

Vandag se hoofstuk is vir my ‘n pragtige voorbeeld van hoe die mens se toewyding in die korttermyn lyk, teenoor ons onvermoë om God se wet op die langtermyn te onderhou. In ‘n neutedop, vandag se hoofstuk in die Ou Testament toon die dilemma van die mens uit, die noodsaaklikheid vir die koms van die evangelie, en ons behoefte aan genade.

Laat ek verduidelik…

Ons het mos nou alreeds in hoofstuk 7 vir Esra leer ken as iemand wat baie toegewyd was en wat die wet nougeset wou toepas. Ons het gelees: “Esra het hom gewy aan die wet van die Here. Hy wou dit in die praktyk toepas en Israel elke voorskrif en bepaling leer” (Esra 7:10)

Sy toewyding en begeerte om rég te doen is opsigself baie goed. Die probleem kom in wanneer ons dink ons kan God se wet volkome onderhou.

Dit is ook die dilemma waarvoor Esra te staan gekom het. In die korttermyn het sy begeerte om die wet toe te pas, gelyk na iets wat God sou behaag. Maar teen hoofstuk 10 word hy gekonfronteer met ‘n probleem wat hy nie meer kan hanteer nie, naamlik die ondertrouery van die volk met heidense nasies. Omdat die Wet hierdie ondertrouery verbied, besluit hy om die mense te beveel om van hierdie vrouens te skei en die vrouens en hulle kinders weg te stuur: “Al dié mense was met vreemde vrouens getroud, maar hulle het van die vrouens geskei en hulle kinders saam weggestuur.” (Esra 10:44). Die probleem is net dat die Wet ook egskeiding verbied.

So, in ‘n poging om een deel van die wet te onderhou moet hulle ‘n ander deel onderbreek. Maar as hy een deel van die Wet breek, is dit so goed asof jy die hele Wet breek. Dit is dus ‘n onhoudbare situasie en ‘n onmoontlike taak om aan God se standaard te voldoen…

God se Wet is nooit vir ons gegee om te dien soos trappies wat tot by Hom lei nie. God se Wet is eerder gegee om te dien soos ‘n afgrond waarteen ons onsself te pletter val. Romeine 5:20 stel dit duidelik: “God se wet is gegee sodat alle mense kon sien hoe groot en baie hulle oortredings is.” (Rom 5:20).

God se Wet is met ander woorde gegee om ons aan die einde van onsself te bring. Dit moet ons nie na ‘n plek van geestelike selfvoldaanheid lei nie, maar na geestelike gebrokenheid – ‘n diepe besef dat ek nie uit my eie dit kan regkry om God te behaag nie.

Dit is onmoontlik om God se Wet ten volle uit te voer. Sodra ons onsself ten doel stel om dit te doen (hoe prysenswaardig die begeerte ook mag wees), word ons gekonfronteer met ons eie onvermoë om presies uiting te gee aan God se standaard. Ons het ‘n Verlosser nodig om dit te doen!

Ons – en Esra – het genade nodig. Óns, het dit in Jesus ontvang!

Esra 7

“Esra het uit Babel gekom en was ’n geleerde man. Hy het baie goeie kennis gehad van die gebooie van Moses wat die Here, die God van Israel, vir hom gegee het. Die koning het alles wat hy wou hê vir hom gegee, want die hand van die Here sy God was op hom.” (Esra 7:6)

En so gebeur dit dat koning Artasasta alles vir Esra gee wat hy benodig om die volk weer op die been te bring. In vers 25-28 sien ons dat die koning vir Esra werklik vertrou het.

Hierdie vertroue het nie oornag gekom nie. Esra het die vertroue van die koning deur jare en jare se diens gewen. Dikwels moes Esra aan projekte gewerk het wat nie vir hom lekker was of hom besonder geïnteresseer het nie. Maar omdat hy ál sy werk so knap gedoen het, het die koning geweet hy kan Esra vertrou.

Dit sê vir my ook iets van hoe ons in óns werksplekke moet omgaan. Ons etiek skep of ondermyn die vertroue van ons base en kollegas. Mag die Here ons help om só onberispelik te leef, dat ons ook die vertoue van mense kan geniet.