All posts by nati@stander.co.za

Esegiël 32

Voel jy partykeer ook dat wat op die oomblik oor die hele wêreld uitspeel, te groot is om te verstaan – wat nog om dit te oorwin? Dalk voel dit vir jou dat die struikelblokke wat jy gaan moet oorkom om net weer jou lewe te hervat, eenvoudig net te groot vir een persoon is om te oorwin. Dit voel vir jou of die kaarte téén jou gepak is – tot só ‘n mate dat dit ‘n oormag is wat jy sal moet oorkom…

Ek voel nogal gereeld so die afgelope ruk. Partykeer voel dit vir my onmoontlik dat my werk ooit weer dieselfde sal wees as voor hierdie pandemie. Dit is natuurlik nie alles net sleg nie. Dit is goed om indringend jouself af te vra hoe mens by veranderde tye kan aanpas. Maar partykeer wil-wil ‘n angstigheid my oorval en my laat voel of alles net in duie gaan stort…

En dan kom die Woord van die Here na my soos in vandag leesroosterstuk. In vandag se gedeelte staan ons stil by Esegiël se oordeelsuitspraak oor Egipte se Farao. Nou, om die grootsheid van hierdie uitspraak oor Egipte te snap, moet ons onthou dat Egipte die wêreldmoondheid van die antieke wêreld was. Niemand het in hulle pad gestaan nie – allermins nie ‘n klein landjie soos Israel nie.

Maar al is die Israeliete ‘n klein volkie, dien hulle ‘n groot God. En daarom sê die Here by monde van die profeet Esegiël die volgende oor Egipte:

Mens, sing ‘n treurlied oor die farao, koning van Egipte. Jy moet oor hom sê: “Jy was soos ‘n leeu onder die nasies, maar jy is tot swye gebring. Jy was soos die groot monster in die see, jy het jou rivierwaters laat kook, die waters troebel gemaak met jou voete, die riviere modderig laat word.”  So sê die Here my God: “Tussen die baie nasies wat saamgekom het, gooi Ek my vangnet oor jou, en hulle trek jou op in my net.  Ek gooi jou op die grond, Ek slinger jou die veld in, Ek laat al die voëls op jou kom sit, Ek laat die roofdiere hulle vol vreet aan jou.
ESEGIËL 32:2-4 AFR83

Op ‘n baie grafiese manier skets die profeet die grootheid van Egipte. Hy is soos ‘n leeu. Niemand is bestand teen hom nie. Nog erger – hy is soos ‘n groot seemonster. As hy beweeg vertroebel hy al die water. Niemand staan ‘n kans teen hom nie.

En tog…ten spyte van die grootheid van hierdie wêreldmoondheid…vang die Here hom soos wat ‘n mens ‘n vissie vang. Die implikasie is duidelik: al voel Egipte vir Israel oorweldigend groot – die Here is nog groter. Sonder moeite maak Hy ‘n einde aan ‘n wêreldmoondheid.

Miskien is dit vir jou ook goed om hierdie profesie van jare gelede, vandag wéér te hoor: Al voel dit vir jou of jy voor ‘n oormag te staan kom – die Here is nóg groter as die grootste reuse in ons lewe. Dit bring rustigheid oor my gemoed. Mag dit dieselfde vir jou doen.

Lukas 9

Ons sien in vandag se hoofstuk ‘n baie interessante tegniek wat die evangelieskrywers gebruik het. As jy die evangelies lees, sal dit jou opval dat hulle moeite doen om kort-kort van die onsekerheid te vertel van wie Jesus is. In hoofstuk 9 van Lukas vind ons ‘n baie goeie voorbeeld hiervan…

Eers verhaal Lukas van Herodus se onsekerheid. Hy sê in vers 7-9…

“Herodes, die heerser, het gehoor van al die dinge wat gebeur, en hy was in die war omdat party mense gesê het: “Johannes is uit die dood opgewek;” party: “Elia het verskyn,” en ander: “Een van die profete van die ou tyd het opgestaan.” Maar Herodes het gesê: “Johannes het ek self laat onthoof. Maar wie is hierdie man van wie ek sulke dinge hoor?” En hy het geprobeer om Hom te sien te kry.

Slegs ‘n paar verse daarna verhaal Lukas weer van die onsekerheid deur in vers 18-20 te sê…

Toe vra Jesus vir hulle: “Wie, sê die mense, is Ek?” Hulle antwoord: “Johannes die Doper; party sê weer: Elia, en party: ’n profeet van die ou tyd het opgestaan.” “Maar julle,” het Hy gevra, “wie, sê julle, is Ek?” Toe antwoord Petrus: “Die Gesalfde van God.”

Die rede waarom die evangelieskrywers kort-kort hierdie onsekerheid verhaal, is omdat hulle vir jou as leser saam op ‘n ontdekkingsreis wil neem om Jesus te ontmoet. Namate die storie van Jesus ontvou, verminder die onsekerheid oor wie Hy is. Naderhand is dit duidelik dat Hy wáárlik die Seun van God is.

Al wat hierna oorbly is dat jyself ‘n antwoord op die vraag “Wie is Jesus?” verskaf. Só, wie is Jesus vir jou?

Lukas 8

Die gelykenis van die saaier kan mens darem net nooit ten volle ontgin nie, né? Vanoggend tref dit my weer opnuut die 4 verskillende plekke waar die saad kan val:
1.) Op die pad – en die Satan kom steel dit uit ons harte soos voëls saad oppik.
2.) Op die klipbank waar dit verdroog – dit is wanneer die Woord nie diepte vind in ons lewe nie
3.) Tussen die onkruid waar dit verstik – dit is wanneer sorge, rykdom en genietinge van hierdie wêreld die Koninkryk ín ons verswelg.
4.) Op goeie grond – dit is wanneer ons die Woord met ‘n opregte hart aanhoor, dit bewaar, en deur volharding vrug dra.

Daar is so baie in hierdie paar verse om oor na te dink: hoe voorkom ek dat die Satan nie die Woord in my kom steel nie? Wat kan ek doen om die Woord in my lewe wortel te laat skiet? Word ek nie dalk deur die eise van die lewe verstrengel nie?

Ek kan net bid dat die Here in my ‘n opregte hart kweek, toewyding en volgarding bring.

Lukas 7

Wat my vandag opval in Lukas 7, is hoe die verhaal van die weduwee van die genesing van die offisier se slaaf, byna teenoor die verhaal van die weduwee van Nain staan.

In die eerste verhaal word Jesus geskets as ‘n leier met outoriteit. Iemand in dieselfde klas as die Romeinse offisier – hulle albei weet immers hoe bevele werk. Jesus word egter geskets as iemand met nog meer gesag as die offisier, want die offisier kom vra vir hulp by Jesus.

Na afloop van so ‘n verhaal, verwag mens ‘n Jesus wat Hom besighou met groot en belangrike dinge. Iemand van gesag loop immers nie rond en speel in die stof nie.

Maar die daaropvolgende verhaal vertel vir ons hoe Jesus die weduwee van Nain “raaksien” (vers 13). Besef jy hoe belangrik is daardie woord?

Nie net sien Hy haar nie, haar hulpelose weemoedige situasie beweeg Hom. Hy tree in en wek haar Seun op.

Ek word vandag deur Lukas 7 herinner dat hoe groot en ontsagwekkend ons God ook mag wees, Hy ons nietige mense raaksien, en dat ons benarde situasies Hom dring om op te tree.

My vertroue is in die Here.

Jesaja 13

Ons lees vandag Jesaja 13 en daarin sien ons hoe Babilonië se ondergang aangekondig word.

Jy moet onthou dat die Israeliete deur Babilonië in ballingskap weggevoer is. Dit was vanweë die volk se ontrouheid aan die Here, dat Hy hulle oorgegee het aan die Babiloniërs – en daarom was hulle beskou as God se werktuig.

Maar Babel was natuurlik vêr van “toegewyd” aan die Here. Hulle was bloot ‘n instrument in Sy hand wat Hy gebruik het om Sy wil te laat geskied.

Babel was self net so goddeloos. Verder het hulle hul verlekker in die ondergang van die Israeliete. Daarom rig die Here nou ‘n weermag op wat húlle sal oorwin.

Jesaja 13:4 lui…

4Hoor die gedreun op die berge, soos dié van ’n groot leërmag. Hoor die rumoer van die koninkryke, van nasies wat saamgespan het! Die Here die Almagtige maak ’n leër gereed vir die oorlog

Met ‘n eerste oogopslag lyk dit asof die Here ‘n Israelitiese weermag op die been bring. Maar ons lees in vers 17 dit is die Mediërs.

Wat ek uit hierdie gedeelte leer is dat die Here enige onwaarskynlike kandidaat kan gebruik om Sy wil te laat geskied. Hy het die Babiloniërs gebruik, toe die Mediërs. Hy het selfs iemand wat in ‘n stal gebore is, in Sy Goddelike raadsplan gebruik.

Mens moet dit onthou in tye soos hierdie wat die wêreld op sy kop gekeer is. Die Here kan selfs COVID-19 as ‘n instrument in sy hand gebruik.

Psalm 66

Dit voel vreemd om ‘n Psalm soos Psalm 66 vandag te lees. Hierdie Psalm besing die lof van die Here – terwyl ons vandag dalk eerder in benoudheid wil uitroep tot die Here.

Maar kyk fyn. Die lof wat die digter besing, hou alles verband met weldade van die Here in die verlede. Hoekom sal dit wees? Heel waarskynlik is dit omdat die digter tans in ‘n groot penarie sit!

In die antieke tyd het mense geglo is die toekoms agter jou (want jy kan dit nie sien nie) terwyl die verlede voor jou lê (want dit is bekend aan jou). Jy het dus as’t ware met jou rug die toekoms – oftewel die onbekende – in geloop, terwyl jou oë op die verlede gerig is.

Hoe meer onheilspellend die onbekende lyk, hoe meer het hulle geroem op die uitkoms wat die Here in die verlede gebring het. Hierdie manier van na die realiteit kyk, skep hoop vir die gelowige.

Wanneer ek en jy vandag bang oor more is, kan ons ook na die verlede terugkyk en rede vind om die Here te loof. Hoeveel keer het Hy ons nie al gedra, beskerm en vir ons voorsien nie? Hy sal dit weer doen..

Numeri 9

Numeri 9 vertel hoe die Here die Israeliete deur die woestyn gelei het. Onthou, hulle blootstelling aan God was betreklik nuut. Die volk kom sopas uit slawerny. Hulle het nie vroeëre ervarings van hoe God lei of wat Hy wil hê jy moet doen nie. Hulle het op hierdie stadium nie eens ‘n Bybel nie.

In ‘n tyd soos hierdie met COVID-19, mag ons dalk ook voel of ons in ongekarteerde terrein is. Niemand het jou nog ooit voorberei hoe om jou gesin en jou werk deur ‘n pandemie te lei nie.

As daar een ding is wat mens opmerk in Numeri 9, dan is dit die absolute afhanklikheid van Moses teenoor die Here. Mense kom byvoorbeeld na hom toe met versoeke en dan sê hy vir hulle dat Hy eers by die Here sal uitvind (vers 8 en 9). Nog ‘n voorbeeld is hoe gehoorsaam hulle was aan die leiding van die Here as dit kom by die saak of hulle moet verder trek of moet oorbly.

Die Bybel brei vir etlike verse uit oor die verskynsel van die wolk wat bly hang het oor die tabernakel. Parkykeer vir ‘n paar dae, ‘n week, ‘n maand, ‘n jaar – maar partykeer ook net een aand. Die oomblik wat die wolk lig, versit die volk – ongeag of hulle nou net hier aangekom het en of al hulle bronne al uitgeput is. Hulle het absoluut staatgemaak op die leiding van die Here.

Dit is iets wat mens ook kan saamneem met ons in ‘n tyd soos COVID-19. Daar moet by ons die begeerte wees om leiding van die Here te ontvang, en die openheid om van my eie planne af te sien en Syne te aanvaar.

Luister fyn in hierdie tyd.

1 Kon 15

Ek weet nie of jy hierdie gesien het nie, maar in vandag se Bybelgedeelte is daar iets wat my baie laat dink het aan hoe ons die krisis van die Coronavirus hanteer.

1 Konings 15 handel hoofsaaklik oor koning Asa se wel en weë. Sy koningskap word oorwegend positief beoordeel. Hy het immers selfs sy ouma Maäka as koninginmoeder afgesit omdat sy afgodsbeelde gemaak het. Dit is noemenswaardig want dikwels is ons geneig om verkeerdhede oor die hoof te sien sodra dit iemand naby aan ons is wat dit begaan.

Wat wel interessant is, is dat die geskiedskrywer vir ons meld dat Asa in sy ouderdom ‘n kwaal aan sy voete opgedoen het (sien 1 Kon 15:24)

As mens die kruisverwysing opsoek, sien mens dat die boek Kronieke meer oor hierdie insident uitbrei. 2 Kronieke 16:12 lui: “In sy nege en dertigste regeringsjaar het Asa ’n uiters ernstige siekte aan sy voete opgedoen, maar selfs in dié siekte het hy nie die Here geraadpleeg nie, wel die dokters.”

Ek vind dit vreeslik interessant, want ons leef in ‘n tyd wat daar ‘n reuse ophef van die mediese wetenskap gemaak word. En dit is ook reg so. Was dit nie vir die mediese wetenskap nie, het duisende meer mense gesterf.

Maar onlangs het ek ‘n spotprent gesien wat wys dat selfs die “gode” van die onderskeie godsdienste, deesdae na die dokters draai vir hulp. Die spotprent probeer iets verwoord van die verskynsel dat almal nou hul toevlug na die mediese wetenskap neem – en dat die mediese wetenskap as’t ware die nuwe “god” is.

Getrou aan die genre van spotprente, word die vinger gelê op ‘n waarneming wat pynlik akkuraat is.

Vandag se gedeelte herinner my egter daaraan dat dit nie ‘n moderne verskynsel is nie. Selfs die antieke mens het na dokters gegryp vir antwoorde, in plaas van na die Here.

Wat is die slotsom? Beslis nie dat dit verkeerd is om dokter toe te gaan as jy siek is nie. Ook probeer ek nie sê dat siekte – en selfs pandemies soos die Coronavirus – eintlik ‘n straf van God is nie.

Al waarvoor ek pleit is dat die Skrif ons oproep om – saam met ons navraag aan die dokters – ook die Here te raadpleeg. Wat het Hy te sê van die toestand? Net dalk sensitiseer sy Gees ons vir iets wat Hy in hierdie tyd besig is om te doen.

1 Konings 3

Klik hier om jou nuwe LEESROOSTER af te laai

Vanoggend lees ons van die keuse wat Salomo gemaak het. Die Here het vir hom in ‘n droom gesê: “Wat kan ek vir jou gee?” (vers 5)

Salomo het vir alle praktiese doeleindes ‘n blanko tjek van die Here ontvang. Wil hy die ondergang van sy vyande hê? Wil hy rykdom hê? ‘n Lang lewe?

Van alles wat Salomo kan kies, kies hy: “Gee my die gehoorsaamheid aan U dat ek u volk reg sal regeer en in alles insig sal hê, want wie kan uit homself hierdie groot volk van U regeer!” (vers 9)

Dit is goed om Salomo se besluit te bestudeer – want dit het baie groot byval by die Here gevind.

Mens sou sekerlik kon sê dat hy karakter gekies het – bó besittings. Wat hy gekies het is iets wat nie gekoop kon word nie, maar wat sy identiteit sou word: ‘n Wyse koning.

Meer onderliggend aan sy keuse, is die feit dat hy nie iets kies vir homself nie maar vir sy mense. Hy sê as’t ware “maak my asseblief ‘n gehoorsame en wyse koning, sodat my mense beteraf sal wees”. Dit is ‘n merk van onselfsugtigheid in sy leierskap.

Mag die keuses wat ons vandag maak, ook geskoei wees op die gedagte van hoe ander mense daaruit voordeel kan trek.

 

1 Konings 2

Klik hier om jou nuwe LEESROOSTER af te laai

Mens kou nogal moeilik aan hierdie hoofstuk. In hierdie hoofstuk gee Dawid die laaste opdragte aan sy seun Salomo voordat hy sterf.

Een van die opdragte is om af te reken met Joab. Joab – teen hierdie tyd ‘n ou man – het 2 mense koelbloedig vermoor. Vir Abner en Amasa het hy op ‘n verradelike manier om die lewe gebring.

Dit is nodig dat Salomo reg sal laat geskied en teen Joab optree.

Maar hoekom het Dawid nie teen Joab opgetree nie? Dit het immers jare gelede mos gebeur? Wel, Joab het groot steun onder die weermag gehad. Indien die koning teen hom sou optree, kon dit tot ongelukkigheid in die weermag lei. Joab was ook vroeër ‘n vertroueling van Dawid en het hom in talle veldslae bygestaan. Dawid het ook vir Joab gebruik om op ‘n slinkse manier Urija uit die weg te ruim (2 Sam 11).

Dit is asof Dawid se foute van die verlede asook sy moed wat hom destyds ontbreek het, nou inhaal. Joab se sonde kan nie meer ongestraf gelaat word nie. En nou moet Dawid se seun dit doen…

Die teks skerp die belangrikheid by ons in om ‘n reguit pad te loop. Verkeerd is altyd verkeerd – selfs as vriende dit doen. Reg is altyd reg – selfs as ons die risiko loop om weerstand op te tel. Ons moet onpartydig, regverdig en objektief optree. Indien nie, dan haal ons onvermoë om dit te doen ons een of ander tyd in.