All posts by nati@stander.co.za

Eseg 46

Laai jou leesrooster af deur HIER TE KLIK

In hierdie hoofstuk van Esegiël handel dit hoofsaaklik oor die ordelike aanbidding van die Here. Esegiël 46 lui bv:

Maar wanneer die gewone burgers op feesdae in die teenwoordigheid van die Here wil kom, moet dié wat deur die noordpoort inkom om in aanbidding te buig, by die suidpoort uitgaan, en dié wat deur die suidpoort inkom, moet by die noordpoort uitgaan. Niemand mag teruggaan deur die poort waar hy ingekom het nie; almal moet by die ander kant uitgaan. (Eseg 46:9)

Het dit jou al ooit oorgekom dat iemand teen die verkeer inry? Dan sal jy weet wat hier aangaan! Die mense word opdrag gegee om by die tempel by die een poort in te gaan en by die ander uit te gaan, om chaos te voorkom. Daar moenie ‘n gedruis wees wat aanbidders hinder terwyl hulle met die Here kommunikeer nie.

Die gedeelte in Esegiël herinner baie sterk aan ‘n soortgelyke voorskrif oor die erediens in die brief 1 Korinte:

“Alles moet egter gepas en ordelik geskied”. (1 Korintiërs 14:40)

As mens hierdie gedeeltes lees, dink mens noodwendig aan die verskillende erediensbelewenisse van elkeen van ons kerke. Hoe ‘n erediens ook al ingerig word, dit moet van respek vir die Here spreek.

Maar nie net eredienste nie. Ook ons persoonlike toewyding aan die Here moet spreek van respek en nougesetheid. Te veel mense “dien” die Here met ongeërgdheid. Mens moet jouself dus afvra: “Op watter manier kan ek in my persoonlike toewyding, vir die Here wys dat ek vir Hom respek het?”

Eseg 45

Laai jou leesrooster af deur HIER TE KLIK

As jy nie geweet het ons lees in die profeet Esegiël se profesieë nie, dan sou jy gedink het dit klink soos die boek Joshua, toe die volk die land die eerste keer ingeneem het en dit verdeel moes word.

Nou vind die verdeling van die land weer plaas, en soos laas word moeite gedoen om gelyke grondgebiede vir elke stam te gee. Daar word seker gemaak dat niemand bevoordeel word nie.

Regverdigheid en eerlikheid is vir die Here belangrik. Soveel te meer as dit by leiers kom. Daarom sê hy by monde van die profeet Esegiël:

So sê die Here my God: “Julle het nou ver genoeg gegaan, regeerders van Israel. Laat staan die geweld en verdrukking, laat reg geskied en doen reg, hou op om my volk se eiendom vir julle te vat,” sê die Here my God. “Julle moet skale gebruik wat reg weeg en julle moet die regte inhoudsmate vir droë stowwe en vir vloeistowwe gebruik. Gewig moet volgens ‘n vaste maatstaf bepaal word.” (Esegiël 45:9-10)

Die Here verwag dieselfde etiese sensitiwiteit by jou en my. Ons kan nie rondloop en sê “ek dien die Here”, maar die manier waarop ek sake doen en mense hanteer, reflekteer dit glad nie.

Esegiël 44

Laai jou leesrooster af deur HIER TE KLIK

Esegiël is in hierdie gedeelte steeds besig om te vertel van die visioen wat hy oor die tempel sien. Besonders opmerklik is wat hy vertel oor die Oostelike poort. Toe die engel vir Esegiël die Oostelike poort wys, sê het hy vir hom die volgende gesê:

“Hierdie poort moet toe bly, dit moet nie oopgemaak word nie en niemand mag daardeur gaan nie, want Ek, die Here, die God van Israel, het daardeur gekom; die poort moet toe bly.” ESEGIËL 44:2

Die engel het voortgegaan om te sê dat selfs die regeerders van die dag nie toegang tot die tempel mag verkry deur hierdie poort nie. Dit was gereserveer net vir die Here. Dit is veelseggend op verskeie maniere.

Die engel weet dat regeerders graag deur hierdie poort toegang tot die tempel sou wou kry, want dit is maar hoe mense is. As die leier deur die Here se poort sou gaan, sou die mense hom op dieselfde vlak as God beskou. Strategies sou dit dus van ‘n koning slim wees om van die poort te gebruik, want hy sou daardeur sy gesag ten toon stel.

Maar dit is ook aanstellerig. Dit kom neer op selfverheffing, en die Here hou nie daarvan nie. Ons as mense is lief daarvoor om ons eie beuel te blaas en na mag te gryp. Dit is in ons aard om eersugtig te wees. Daarom is dit so belangrik om te onthou om nie aanspraak te maak op die Here se eer nie. Dit kom Hóm toe en Hóm alleen.

Dit sou maw ‘n sigbare daad van ondergeskikking en onderwerping wees as die koning níe deur die Oospoort gaan nie. Dit is gesond vir ‘n koning om dit te onthou, want anders gaan sit sy mag in sy kop.

Op ‘n soortgelyke manier kan ons vandag nog intensioneel daaraan werk om onsself te herinner aan die feit dat daar ‘n reuse-reuse afstand tussen ons en die Here is (itv gesag). Ek is klein en Hy is gróót.

Maar dit is net die een deel van wat opmerklik is oor die Oospoort. Die ander kant van die munt is die feit dat die toehou van die poort, ook daarop dui dat God se Gees nie van plan is om die tempel te verlaat nie. Die tempel is dus geseël met God se Gees daarin. Esegiël se visioen wys maw heen na die permanensie van God se teenwoordigheid.

Die interessantheid is dat die Nuwe Testament op ‘n soortgelyke manier oor God se teenwoordigheid in ons praat – óns is immers mos nou die nuwe tempel. Efesiërs 4:2 lui:

“In Christus het die Heilige Gees wat deur God belowe is, julle as die eiendom van God beseël. Die Heilige Gees is die waarborg dat ons ook verder sal ontvang wat God belowe het, wanneer Hy almal wat aan Hom behoort, volkome sal verlos”.

Is dit nie ‘n wonderlike paradoks om mee te leef nie? Die Here is gróót en vêr bo my verhef. En gelykertyd is die Here naby, intiem en vir áltyd by my.

Psalm 37

Laai jou leesrooster af deur HIER TE KLIK

Psalm 37 se 4e vers laat mens diep nadink:

“Vind jou vreugde in die Here, en Hy sal jou gee wat jou hart begeer”

Met ‘n eerste oogopslag lyk dit skrikwekkend gevaarlik om so iets te sê! Bedoel die Psalmdigter maw dat as ek bv ‘n mooi huis wil hê, dan hoef ek net “my vreugde in die Here te vind” en dan gaan Hy vir my ‘n mooi huis gee? Allermins!

Daar is ongelukkig baie mense wat God sien as ‘n soort kersvader – iemand wat bestaan om vir my persente te gee. Maar dit is natuurlik ‘n skeeftrekking van wie God is. ‘n Mens dien nie die Here sodat Hy jou kan dien nie.

Ons lees miskien Psalm 37:4 se “gee wat jou hart begeer” te vinnig. Daar is ‘n voorwaarde wat dit voorafgaan: “Vind jou vreugde in die Here”

Om jou vreugde in die Here te vind, beteken om jou hele bestaan in Hom te anker. Jy sê as’t ware vir die Here wat Psalm 16 sê: “Daar is vir my niks goeds nie, behalwe by U”. Enige iets anders as die Here, is vir jou maw sekondêr. Hy is primêr.

As die Here die primêre prioriteit in my lewe is, dan vervaag ander behoeftes en begeertes. Dit skuif op die agtergrond, terwyl Hy meer prominent word. In so ‘n geval hoef die Here natuurlik nie meer enige iets anders vir my te doen of te gee anders as Homself nie.

Hy mag dalk vir my ‘n huis gee. Maar Hy hoef ook nie.

Maar die Woord sê dan dat Hy vir my sal gee wat my hart begeer? En ek begeer dan ‘n mooi huis? Dan móét die Here mos vir my dit gee?

Wel, nee… Krap ‘n bietjie dieper en vra jouself af hoekom jy begeer wat jy begeer. Wat agter my en jou begeertes na aardse materiële dinge lê, is waarskynlik die behoeftes soos: sekuriteit, voorsiening, vryheid, liefde, waarde en geluk…

Maar as die Here die één is in wie ek my verlustig – as ek waarlik my vreugde in Hóm soek – dan vind ek inderdaad ook die begeertes van my hart, naamlik sekuriteit, voorsiening, vryheid, liefde waarde en geluk.

Handelinge 2

Ons het gister stemdag in Suid Afrika gehad. Dit is ‘n dag wat baie emosie in ons losmaak. Mens kan nie anders as om te dink aan al die rasse-polarisasie, ongeregtigheid en ongelykhede in ons land nie.

Vandag lees ons Handelinge 2 wat handel oor die uitstorting van die Heilige Gees. Terwyl ek dit lees, dink ek terug aan gister se tonele by die stembusse – en my gedagtes trek ook terug na ‘n ander verhaal wat dikwels in samehang met die uitstorting van die Gees gelees word: Die Toring van Babel.

Die twee verhale moet met mekaar gekontrasteer word om die betekenis te sien. Altwee verhale bevat heenwysings na verskillende tale. Maar in die verhaal van die toring van Babel, spat die verskillende taalgroepe uitmekaar. In die verhaal oor die uitstorting van die Gees, is daar skielik ‘n samebindende faktor.

Die oorsprong vir die uitmekaarspat van die taalgroepe is te vinde in rebellie teen God. Die rede vir die saamkom van al die taalgroepe in Handelinge 2, is die uitstorting van die Heilige Gees.

Die Heilige Gees is vandag nog steeds uitgestort in Suid Afrika. Mag ons van ons eie agendas afstand doen en Hom vrye teuels gee om versoening in ons land te bewerk.

Eksodus 38

Vanoggend lees ons in Eksodus 38 oor die brandofferaltaar en weereens oor hoe Besaleël dit alles met soveel sorg voorberei het. Terwyl ek dit lees, trek my gedagtes na die tyd van die jaar waarin ons nou is: Paasfees. En ek dink aan wat ander gedeeltes in die Bybel oor vandag se stukkie sê, soos oa Heb 9:23.

Hebreërs maak die interessante opmerking dat alles wat Besaleël’hulle gemaak het (en so ook die bouers vd latere tempel), slegs afbeeldings was van die ware heiligdom…

Heb 9:23-25 “Die aardse afbeeldings van die hemelse dinge moes dus noodwendig deur hierdie middele gereinig word, maar die hemelse dinge self deur beter offers as hierdie. Christus het nie ingegaan in ’n heiligdom wat deur mense gemaak is en net ’n namaaksel van die ware is nie. Nee, Hy het in die hemel self ingegaan om nou ter wille van ons voor God te verskyn. Hy het nie ingegaan om Homself herhaaldelik te offer nie, soos die hoëpriester elke jaar die Allerheiligste binnegaan met bloed wat nie sy eie is nie.

Hierdie Paasfees het ek en jy die voorreg om te weet dat ons nie meer offers hoef te bring nie. Die volmaakte offer is reeds gebring.

Eksodus 37

Eksodus 37 vertel van hoe Besaleël onder andere die verbondsark, die tafel vir die offerbrood, die kandelaar en die wierookaltaar gemaak het. Dit tref my hoeveel keer die woordjie “goud” of “goue” in die teks voorkom. Met ‘n vinnige lees tel ek 21 kere! Dit wil lyk asof hulle amper alles in goud oorgetrek het.

Dit is duidelik dat hulle net die beste vir die Here wou doen en gee. Geen afskeepwerk of afskeepmiddele word vir geduld nie. Mens kan nie help om oor jou eie toewyding te dink nie. Gee ek my beste vir die Here? My beste tyd? My beste liefde? My beste gebed? My beste dankoffer?

Ek wil die Here dien op die beste manier wat ek kan . . . maar ek faal so vinnig en so baie (net soos Besaleël’hulle binnekort gaan doen).

Gelukkig herinner die storie van Jesus vir ons dat die toewyding waarmee ons die Here dien, oortref word deur sy liefde vir óns. My toewyding is kortstondig en gebrekkig. Sy liefde vir jou en my is permanent en ten volle. Dit is net genade.

Weer op koers!

Beste Bereaan

Vir meer as ‘n maand het ons Bybelskool stilgestaan en kon ek nie dagstukkies uitstuur nie. Die rede daarvoor is omdat iemand by my kantoor ingebreek het en (onder andere) die elektroniese toestel waarmee ek die plasings gedoen het, gesteel het. Ai man, ek het groot skade gehad!

Ek kon uiteindelik oor die naweek ‘n nuwe toestel bekom, en nou hoop ek om weer sonder probleme ons leesrooster te vervat. Ekskuus vir die opondhoud en dankie vir jou geduld!

Onthou, as jy nie dagstukkies wil ontvang nie, moet jy asseblief vrymoedigheid neem om jouself van die adreslys te verwyder. Jy doen dit eenvoudig deur aan die onderkant van hierdie epos te “unsubscribe”.

Indien jy jou Bybellees wil opskerk en saam deur die Bybel wil lees, kan jy die leesrooster bekom deur op hierdie skakel te klik:

Laai leesrooster af

Psalm 5

Psalm 5 skets deurgaans kontraste tussen goed en sleg: Mense wat God dien, en mense wat hulle nie aan Hom steur nie. Die Here se goeie gesindheid jeens sy dienaars, en sy afsku aan die goddelose.

Interessant genoeg, wannneer die digter sê dat Hy in die tempel mag ingaan, reken hy dat die rede vir daardie groot voorreg, die Here se liefde is en nie sy eie goeie dade nie. Hy trap dus nie in die strik van verdienstelikheid deur werke nie. Hy sê: “Maar ek, ek mag deur U groot liefde in U huis ingaan en in U tempel buig…” (vers 8)

Maar die frase wat vanoggend tot my hart spreek, vind ek in sy heel laaste sin as hy die lewe van iemand beskryf wat God dien: “…u goedheid beskerm hom soos ‘n skild.” (Vers 13)

Ten spyte van al my probleme en al my bekommernisse, identifiseer ek so sterk met daardie sin. Die Here se goedheid omvou my waarlik en draai my as’t ware toe in ‘n mantel van versorging, liefde, beskerming en voorsiening. Vanoggend gee ek opnuut aan Hom erkenning daarvoor.

Openbaring 7

Baie jare gelede het ek te make gekry met die argument dat Jesus nie regtig Homself as God beskou het nie. Sy dissipels het ook nie so aan Hom gedink nie, en die Bybel probeer ook nie die aanspraak maak dat Jesus God is nie. Die oortuiging dat Jesus God is, is kwansuis iets wat baie later deur Christene opgedis was en toe aan Jesus toegedig geword het.

Die groot gevaar van hierdie redenasie – bo en behalwe dat dit nie waar is nie – is dat dit van Jesus bloot ‘n morele voorbeeld maak. Hy is nie God nie, ook nie Verlosser nie, net ‘n voorbeeld van iemand wat in liefde geleef het.

Maar die stelling dat niemand Jesus as God beskou het nie, is natuurlik glad nie waar nie. Daar is baie voorbeelde waar Jesus self aanspraak maak op Godskap, en net so vind ons daardie oortuiging ook by die dissipels. Sedertdien het dit egter vir my groot lekkerte geword om plekke in die Skrif raak te sien waar die Bybel spesifiek oor die Godheid van Jesus praat.

Mens moet natuurlik weet waarvoor om te soek. Geen van die eerste eeuse outeurs – wat uit die Joodse agtergrond gekom het – sou dit verwoord soos ons dit vandag doen nie. As jy dus na frases soek soos: “Jesus is die tweede lid van die drie-eenheid”, gaan jy tevergeefs soek. Maar die afwesigheid van sulke dogmatiese stellings beteken nie dat hulle nie Jesus as God erken het nie.

Neem byvoorbeeld die vreeslike interessante opmerking in vers 17 van vandag se hoofstuk. Daar word in Openbaring 7 geskryf dat die Lam “in die middel van die troon” is.

Miskien gaan die grootsheid van hierdie opmerking heeltemal by ons verby omdat ons nie met koninklike troonkamers vandag meer bekend is nie.

‘n Troon is gereserveer vir een persoon en een persoon alleen: Die Koning. As enige iemand anders dit naby die troon sou waag, word dit beskou as ‘n aanslag op die Koning se outoriteit, en dit was strafbaar met die doodstraf (ons sien iets daarvan in die verhaal van Ester).

Maar hier in Openbaring 7:17 sien ons is die Lam (Jesus) doodluiters op die troon – en nogal nie wáár nie – in die middel van die troon! Hy het nie wankelrig aan die kant van die troon verbete probeer vasklou nie. Hy was stewig in die middel! Praat van Christo-sentries!