Amos 6

Hoofstuk 6 handel oor die gevaar daarin om uitspattig te leef sonder dat die noodkreet van jou medemens jou raak nie. Jou eie gemak stomp jou af vir die nood van ander.

Amos begin deur ‘n reeks voorbeelde te noem van dinge wat die mense in die Noordryk ‘n gevoel van sekuriteit gee: Hulle lê op ivoorbeddens, strek hulle uit op rusbanke, eet lamsvleis, smeer hulle in met uitsoeksalf terwyl hulle wyn drink en musiek op die harp maak.

Dit klink of die lewe hulle goed behandel. Hulle leef gerieflik.

Geen van die voorbeelde wat genoem word is per sé verkeerd nie. Wat verkeerd is, is dat die vernietiging van “Josef” hulle onaangeraak laat. Dit traak hulle nie dat daar mense is wat ten gronde gaan terwyl hulle in weelde leef nie.

Amos se boodskap is ‘n wekroep ook vir my wat in relatiewe vrede en gemak leef, in die midde van ‘n land met baie nood. Die Here wil in my lewe sien dat ek geraak word deur die pleidooi van my medemens.