2 Kronieke 21

Hierdie hoofstuk gee ‘n oorsig oor koning Joram se lewe. Die Kroniekskrywer is duidelik nie baie positief oor hierdie koning nie.

Joram se lewe lyk tipies soos iemand s’n wat baie hard probeer om die outeur van sy eie lewe te wees – en in die proses sy lewe vernietig.

Hy probeer byvoorbeeld sy koningskap versterk deur sy eie broers dood te maak. Maar dit laat die Here se woede teen hom ontvlam, en Elia die profeer stuur aan hom die boodskap dat hy nou juis sal sterf. Hy wou leef met die swaard – maar uiteindelik het die swaard (oorlog) die dood van sy vrouens en sy eie kinders veroorsaak.

Selfs die dinge wat Joram gedoen het wat dapper was, het nie so groot effek gehad soos wat mens sou verwag nie. Toe die Edomiete hom omsingel het, het hy in die aand gegaan en hulle kamp aangeval. Hoewel hy lewendig daarvan afgekom het, het die Edomiete tog onafhanklik geword (vers 10). Dit was asof die hand van die Here net nie op sy lewe gerus het nie – daar was nie guns in dit wat hy aangepak het nie, want hy het dit telkens in eie krag, vir eie selfbelang gedoen.

Hy is die patetiese prentjie van hoe desperaat iemand lyk wat probeer om ‘n “self made millionaire” te wees. Mens sien vandag nog sulke mense. Dit is mense wat vir hulleself lewe – alles wat hulle doen, doen hulle vir eie gewin – om self voordeel te trek en in die lewe opgang te maak.

Maar miskien moet mens nie te vinnig oordeel nie. Joram is maar net ‘n ekstreme prentjie van onsself. Die wortel van sy probleem, sit ook in ons lewe. Dit is net makliker om dit in iemand anders se lewe raak te sien. Laat ons dus baie attent daarop wees in ons eie lewe.