2 Konings 25

Ons het gister gesê dat 2 Konings 24 en 25 sekerlik een van die laagste, laagtepunte in die Ou Testament is. Dit skets aan ons hoe die uiteinde lyk van volhardende sonde. Dit is ‘n tragiese prentjie. Daar is niks om oor positief te wees in daardie twee hoofstukke nie.

Wel, amper niks nie.

Die boek sluit af met die nuwe koning van Babel, Ewil-Merodak, wat koning Jojagin uit die tronk bevry en aan sy tafel laat sit. Vir die res van Jojagin se lewe leef hy van die koning se genade.

Sou dit ‘n hoopvolle voorteken kon wees van dít wat sou kom? Verklap hierdie slotverse nie dalk die versugting van die Ou Testament, dat die Here ‘n genade ‘n genadetydperk weer sou laat aanbreek nie?

Die Here hou sy beloftes in stand. Die Dawidstroon sal vir altyd bly staan. En hierdie beloftes vind volkome vervulling in Jesus Christus.