1 Kron 7

Vandag se hoofstuk in Kronieke bevat ‘n geslagsregister van die stamme van Issaskar, Benjamin, Naftali, Manasse, Efraim en Aser.

Dit is interessant dat die geslagsregister telkens dui op hoeveel weerbare mans – met ander woorde soldate – daar in die stam was. Ons is geneig om mense se waarde te meet aan die hand van dit wat hulle vir ons kan bied.

Tog lees ons tussen al hierdie name en getalle, van die hartseer van ‘n pa wie se seuns gesterf het toe hulle vee gaan steel het…

“Daar was ook nog Eser en Elad, maar hulle is deur die mense van Gat wat van geboorte af in die Efraimitiese gebied was, doodgemaak. Dit het gebeur toe hulle die mense van Gat se vee gaan steel het. Eser en Elad se vader Efraim het lank oor hulle getreur…” 1 Kron 7:21-22

Kan jy dink hoe seer hierdie pa gehad het? Sy teleurstelling oor sy seuns? Hulle is vermoor toe hulle iets gaan probeer steel het. Asof die seer van die omstandighede van hulle dood nie erg genoeg is nie, is daar nog die vernedering dat dit hulle vyand was wat hulle doodgemaak het.

Op papier lyk Eser en Elad nie goed nie. Hulle was diewe. Maar vir Efraim was hulle sy seuns. Hierin sien ons die hart van ‘n pa. Hy bly lief vir hulle selfs as hulle ‘n teleurstelling is, ‘n vernedering is, hartseer veroorsaak…ongeag.

As ‘n aardse pa daardie soort liefde vir ‘n kind het, hoeveel te meer nie ons hemelse Pa nie?